หม่พวกนั้นโชคดีไม่เลวเลยจริงๆ คนที่ประเมินพวกเขาไม่มีแรงสู้ต่อแล้ว ใครเลือกพวกเขา คนประเมินของพวกเขาก็พ่ายแพ้โดยที่ไม่ได้ต่อสู้แล้ว”
แววตาของอู่จย่งมีความประหลาดใจพาดผ่าน ไม่คาดคิดว่าลูกพี่จะไม่ได้แจ้งพวกฉีหลงล่วงหน้า รู้อยู่แก่ใจว่าวันนี้มีการประเมิน แต่ก็ยังเพิ่มปริมาณการฝึก…อย่างไรก็ตาม อู่จย่งเชื่อว่าลูกพี่ไม่มีทางทำเรื่องซี้ซั้วเด็ดขาด การที่เขาจัดการแบบนี้จะต้องมีเจตนาลึกซึ้งของเขาอย่างแน่นอน
“ประเมิน? พ่ายแพ้โดยที่ไม่ได้ต่อสู้?” ทุกคนตะโกนด้วยความขุ่นเคืองขึ้นมา ถ้าเกิดแพ้โดยที่ไม่ได้ต่อสู้จริงๆ ละก็ พวกเขายังมีหน้าอะไรไปเจอนักเรียนใหม่พวกนี้อีก
“ลูกพี่ นายวางแผนใส่พวกเรา!” หานจี้จวินแทบจะกระอักเลือด หัวหน้าทีมใครวางแผนใส่ลูกทีมตัวเองเพื่อช่วยคนนอกบ้าง พวกเขาแพ้แล้วจริงๆ ลูกพี่ไม่กลัวขายหน้าเลยหรือไง? ถึงอย่างไรเขาก็เป็นหัวหน้าทีมของพวกเขานะ
“วางแผนใส่?” หลิงหลานปรายตามองอย่างเย็นชา กวาดความเดือดดาลโศกเศร้าของทุกคนไปจนหมด “ปริมาณของวันนี้ ฉันทำได้ตั้งแต่ตอนอายุสิบสามแล้ว และก็ไม่ได้ดูอเนจอนาถขนาดนี้ด้วย ว่าไปแล้ว พวกนายยังแข็งแกร่งไม่พอมากกว่า”
“ถ้าพวกนายไม่อยากขายหน้าก็ลุกขึ้นมาสิ!” หลิง
