มาทันทีแล้วเอ่ยปากถา ามว่า “ลูกพี่ นายรู้จักเขาเหรอ?”
หลิงหลานพยักหน้ากล่าวว่า “อื้อ นับว่าเป็นคนของตระกูลฉัน”
นับว่าเป็นคนของตระกูลฉัน? หรือว่าเป็นลูกนอกสมรส? อู่จย่งเพิ่งจะคิดเรื่องนี้ขึ้น เขาก็ส่ายหน้ากำจัดมันทิ้งทันที นายพลหลิงเซียวจะทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร เขาคิดมากไปจริงๆ ๆ น่าจะเป็นลูกหลานสายรองของตระกูลใช่หรือเปล่า อู่จย่งรู้สึกว่าตัวเองพบความจริงแล้ว
“งั้นตอนที่ประเมิน?” อู่จย่งเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
หลิงหลานปรายตามองอู่จย่ง ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของอู่จย่งสั่นระริก ก่อนจะเอ่ยโดยไม่ต้องให้หลิงหลานตอบว่า “ลูกพี่ ฉันเข้าใจแล้ว”
สรุปแล้ว ให้เห็นหลิงอี้คนนี้เป็นคนทั่วไปและตัดสินตามผลงานความสามารถของอีกฝ่าย เวลานี้เขาก็อดหลุดขำไม่ได้ เขาคิดว่าลูกพี่จะเห็นแก่สายสัมพันธ์ส่วนตัวได้ยังไงนะ? เขาได ด้รับอิทธิพลจากเจ้าโง่เยี่ยซวี่แน่ๆ
หลิงหลานไม่สนใจดูคนอื่นอีกต่อไปแล้ว เธอลุกขึ้นมาแล้วกล่าวกับอู่จย่งว่า “นายจัดการงานเลย ฉันไปก่อนละ อีกอย่างต่อให้ยุ่งอีกสักแค่ไหน พวกนายก็ต้องรายงานตัวกับฉันสองวั นต่อสัปดาห์ บอกหลี่อิงเจี๋ยด้วยละ”
อู่จย่งทำหน้าห่อเหี่ยวใจ ตอนนั้นทำไมเขาถึงคิดว่าฝึ