นเทิงก็เหมือนกัน” เสียงเย็นเยียบกระจ่างใสของหลิงหลานดังขึ้นในห้วงสติของจ้าวจวิ น
“หมายความว่ายังไงที่ใช้ในการขับหุ่นรบไม่ได้? อันที่จริงฉันไม่เข้าใจมาตลอดเลยที่ตอนนี้สหพันธรัฐจัดหมวดหมู่พรสวรรค์เป็น สายบันเทิง สายพลาธิการ สายสนับสนุน สายปัญญา สายทักษะร่าง งกายของสัตว์ป่า…ในสายตาของฉัน ไม่ว่าพรสวรรค์อะไรก็สามารถใช้ในการขับหุ่นรบได้” หลิงหลานเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว
ทฤษฎีนี้ไม่เพียงเป็นความคิดของเธอเท่านั้น ขณะเดียวกันก็เป็นบรรทัดฐานของมิติการเรียนรู้ด้วยเหมือนกัน ในมิติการเรียนรู้มีแบ่งเพียงความแตกต่างเกี่ยวกับระดับพรสวรรค์เท่านั้น ไม่มี แบ่งว่ามีประโยชน์กับไร้ประโยชน์
คำพูดของหลิงหลานทำให้แววตาของจ้าวจวิ้นโชนแสงขึ้นโดยพลัน เขาเอ่ยถามอย่างตื่นเต้นว่า “ลูกพี่หลาน นายหมายความว่าเสียงแห่งความเสื่อมโทรมของฉันก็ใช้ในการควบคุมหุ่นรบได้ด้วยเ เหรอ?”
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?” หลิงหลานถามกลับ
“ใช้ยังไง ลูกพี่หลานรีบบอกฉันเร็วเข้า” จ้าวจวิ้นเอ่ยอย่างร้อนใจ
“ตอนนายขับหุ่นรบก็เปิดใช้พรสวรรค์ไปพร้อมกัน ให้เสียงของนายส่งผลกระทบต่อศัตรู ทำให้ฝ่ายตรงข้ามเหนื่อย นายเคยคิดความเป็นไปได้ข้อนี้บ้างไหม?” หลิงหลานถามกลับอีกครั้ง
—————
