งก่อนจะเอ่ยแทรกว่า “ไม่รู้ว่าใครเป็นคนวางแผนการนี้นะครับ? ดูถูกนักเรียนทหารปัจจุบันนี้ไม่ได้เลย”
หลิงเซียวตอบด้วยสีหน้าเฉยชาว่า “ใครจะไปรู้ แต่จะต้องเป็นคนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งแน่นอน” หลิงเซียวกล่าวเรียบๆ ทว่ารอยยิ้มตรงมุมปากกลับกดลึกยิ่งขึ้น
“แต่ ท่านนายพลครับ ผมมีจุดหนึ่งที่คิดไม่ออก ทำไมในช่วงเวลาสุดท้ายคนของโรงเรียนทหารฉางคงถึงตัดสินใจเด็ดขาดขนาดนั้นว่า ‘ฆาตกร’ คือโรงเรียนทหารชายที่สามครับ?” เหอซวี่หยางโยนคำถามที่เขาไม่เข้าใจออกมา
บรรดาทหารที่จับตามองหลิงเซียวกับเหอซวี่หยางมาตลอดได้ยินคำถามข้อนี้ของเหอซวี่หยางก็เหมือนกับถูกเรียกสติก็ไม่ปาน พวกเขาเอ่ยปากแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้เช่นกัน จำเป็นต้องพูดว่า พวกหลิงหลานพิจารณารายละเอียดได้รอบคอบมาก ตราสัญลักษณ์ที่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาทั้งหมดถูกพวกเขาใช้วิธีการปกปิดไว้ ราวกับว่าตราตรงหน้าอกหุ่นรบถูกคนทาสีเข้ม ปกปิดตราไปได้เจ็ดแปดส่วน ดูไม่ออกว่าคืออะไร และก็ไม่สามารถทำให้คนล่วงรู้สถานะที่แท้จริงของพวกเขาจากสิ่งเหล่านี้ได้
หลิงเซียวไม่ตอบ แต่ปรายตามองเหอซวี่หยางคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มเท่านั้น เหอซวี่หยางเล
