ว่า “เวรเอ๊ย อากาศเชี่ยนี่แม่งน่ารำคาญชะมัดยาดเลย!”
“ถึงสภาพแวดล้อมข้างนอกจะแย่นิดหน่อยจริงๆ แต่นอกจากสายตาที่ได้รับผลกระทบแล้ว พวกเราอยู่ในหุ่นรบก็ไม่มีปัญหาใหญ่อย่างอื่นเลยนะ” เสียงอ่อนโยนหนึ่งดังขึ้นในช่องสื่อสารทีม เป ป็นเสียงของหลี่หลานเฟิงที่มักจะอารมณ์ดีเสมอ
เซี่ยอี๋ได้ยิน ดวงหน้าก็แดงขึ้นทันที ที่แท้เมื่อสักครู่นี้เขาลืมปิดไมโครโฟนของตัวเองชั่วคราว สมาชิกทั้งทีมได้ยินเสียงหมดความอดทนของเขาแล้ว…ฮือๆๆ เขาพยายามรักษาภาพลักษ ษณ์หนุ่มสดใสร่าเริงมาตลอด แต่มันพังหมดแล้ว! เซี่ยอี๋งุ่นง่านใจมาก
“ใช่ อีกอย่างเพราะอากาศแบบนี้ หุ่นรบบนท้องฟ้าเขต P เลยลดลงไปมากอย่างเห็นได้ชัดเลย ทำให้พวกเราผ่านไปได้ราบรื่นไม่ได้โดนก่อกวนมากนักพอดี ฉันคิดว่านี่เป็นความโชคดีของพวกเร ราแล้ว ฝนนี่ไม่เลวเลยจริงๆ” เสียงอ่อนนุ่มของลั่วล่างดังขึ้นในช่องสื่อสารทีม “เซี่ยอี๋ อดทนหน่อยสิ นี่ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ?” ภายในน้ำเสียงของลั่วล่างยังแฝงไปด้วยคว