อย่างไร้ที่มาที่ไป หมายเลขหนึ่งใช้มือสองข้างแยกออก เบื้องหน้าก็ปรากฏภาพของหลิงหลานในห้วงจิตใจ
หมายเลขหนึ่งยื่นมือเข้าไปคว้าเสี่ยวซื่อที่อยู่ข้างในแล้วดึงมาทันที…เสี่ยวซื่อที่อยู่ในห้วงจิตใจพลันหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย หลิงหลานที่กำลังทุ่มเทความคิดคาดการณ์ไม่ได้สน นใจเรื่องนี้เลย เนื่องจากเสี่ยวซื่อมักจะผีเข้าผีออกในตอนที่เธอไม่ต้องการ บางทีครั้งนี้เขาอาจจะไปเล่นที่ไหนสักแห่งอีกแล้ว
หมายเลขหนึ่งคว้าเสี่ยวซื่อ วินาที่ถัดมาก็มาถึงโลกที่เต็มไปด้วยน้ำค้างแข็งเย็นเฉียบ เสี่ยวซื่อมาถึงที่นี่ก็โดนกระตุ้นด้วยความหนาวเหน็บ ปล่อยไอสีขาวนับไม่ถ้วนออกมาจากทั่วทั้ งร่าง แผ่นชิปที่ตอนแรกร้อนผ่าวจนใกล้จะเครื่องเสียในที่สุดก็ลดอุณหภูมิลงไปทีละน้อย…
เวลานี้เอง ท้องฟ้าของโลกน้ำค้างแข็งพลันแยกออกเป็นแปดช่อง วินาทีต่อมาอาจารย์แปดทั้งมาถึงโลกใบนี้ ถึงแม้ใบหน้าของหมายเลขเก้ายังคงเย็นชา แต่เธอก็เอ่ยถามโดยที่ดวงตาสองข้างย ยากจะปกปิดความเป็นห่วง “ฝ่าบาทซื่อ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ!”
“ไม่เป็นไร แต่…” หมายเลขหนึ่งขมวดคิ้วมุ่น “เกรงว่าฝ่าบาทซื่อคงไม่เหมาะให้อยู่กับหลิงหลานอีกต่อไปแล้ว”
“เพราะอะไร?” หมายเลขสามเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใ
