ไปก็จะถูกทำลาย ไม่จำเป็นต้องให้ผมพูด คุณก็รู้ว่าจุดจบคืออะไร ร”
เสี่ยวซื่อก้มหน้าลงอย่างละอายใจท่ามกลางสายตาตำหนิของหมายเลขหนึ่ง เขาเอ่ยเสียงค่อยว่า “ฉันแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย”
เสี่ยวซื่อไม่รอให้อาจารย์หมายเลขหนึ่งตำหนิต่อก็เงยหน้าเอ่ยอย่างจริงจังว่า “ต่อไปฉันจะควบคุมตัวเองได้แน่นอน ไม่มีทางทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายอีก เพราะงั้นให้ฉันอยู่กับลูก กพี่เถอะนะ”
สีหน้าของหมายเลขหนึ่งเคร่งขรึมมาก สีหน้าของเสี่ยวซื่อเปลี่ยนจากเต็มไปด้วยความคาดหวังมาเป็นน้ำตานองแล้ว ท่าทางเจ็บปวดใจทำให้หมายเลขเก้าใจอ่อน เธอมองไปที่หมายเลขหนึ่งแล้วกล่ าวว่า “พี่คะ เสียวซื่อรู้จักหนักเบาแล้ว พี่ก็ให้ฝ่าบาทซื่อ ติดตามหลิงหลานเถอะนะ” ความสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทสนมสิบกว่าปีของเสี่ยวซื่อกับหลิงหลาน ทำให้เธอแข็งใจแยกพวกเขาอ ออกจากกันไม่ได้
หมายเลขหนึ่งกวาดสายตามองไปที่หมายเลขเก้าฉับพลัน หมายเลขเก้าตื่นตกใจรีบก้มหน้าลงทันที คำเรียกขานเมื่อสักครู่นั้น เธอล่วงเกินแล้ว
หมายเลขห้าเห็นแบบนี้ก็ปวดใจโดยพลัน เขารีบเอ่ยปากว่า “หมายเลขหนึ่ง ที่หมายเลขเก้าว่ามาก็ไม่นับว่าผิดนะ ฝ่าบาทซื่อติดตามหลิงหลานมาสิบกว่าปี ก็วิวัฒนาการจนถึงระดับที่
