ก่อนจะกล่าวว่า “ลูกพี่ นาย ยอยากร่วมมือกับโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่งเหรอ?”
“ไม่ใช่ฉันอยาก แต่ว่าพวกเขาอยาก!” หลิงหลานตอบกลับเรียบๆ ไม่ว่าร่วมมือหรือไม่ร่วมมือ ผลลัพธ์สุดท้ายของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง สาเหตุที่เธอยินดีให้โอกาสนี้ กับโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง เป็นเพราะว่านั่นคือโรงเรียนของลั่วเฉากับหานซู่หย่า หลิงหลานไม่ถือสาที่จะช่วยพวกเขา
แน่นอนว่า เงื่อนไขข้อแรกคือพวกเขาต้องการร่วมมือด้วยใจจริง ถ้าเกิดอยากใช้ประโยชน์พวกเขา หลิงหลานไม่มีทางใจดีออมมือให้อีกฝ่ายเพราะพวกลั่วเฉากับหานซู่หย่าแน่นอน
หานจี้จวินกำลังคิดจะถามต่อ หลิงหลานพลันเงยหน้าขึ้นมองไปทางหน้าประตูห้องประชุม มือข้างหนึ่งทำท่าหยุด ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา”
หานจี้จวินทำหน้าจริงจัง กลับคืนสู่สีหน้าเคร่งขรึมของตัวเอง ส่วนหลี่หลานเฟิงก็เก็บแผนที่ที่เขากับหานจี้จวินวาดเอาไว้หลายแผ่นขึ้นมาจากบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว รอจนกระทั่งเก็บ บทุ
