บทที่ 231 ใจคิดร้าย…บรรพชนอสูรวิญญาณออกจากด่าน
ครั้งนี้ไม่มีเหตุผิดแปลกใด ลวี่หยางก้าวออกมาโดยไร้อุปสรรค
ล้อเล่นหรือไง เรื่องใหญ่ขนาดนี้เจ้าคิดจะใช้แค่วันเดียวเป็นค่าตอบแทน? คิดว่าข้าเป็นพวกโง่หรืออย่างไร? สิ่งที่ข้าต้องการคือลาภผลจริงแท้จับต้องได้!
ยิ่งไปกว่านั้น ลวี่หยางยังสงสัยว่าเรื่องนี้อาจแฝงกลลวงไว้ด้วย
คำพูดของเมี่ยวอินเจินเหรินใช่จะเชื่อได้หมด ไหนบอกว่าตั้งใจช่วยจงกวงอย่างสุดใจ แต่ในนิกายศักดิ์สิทธิ์เจ้ากลับบอกข้าว่า “รักมั่นสามีภรรยา” งั้นหรือ?
ล้อใครเล่นอยู่กันแน่!?
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้เห็น “จงหมิง” ลวี่หยางยิ่งรู้สึกเคลือบแคลง
แม้จงหมิงจะเข้าสร้างรากฐานแล้วก็จริง แต่ก็เพิ่งเริ่มต้น จะเทียบได้กับใครเล่าในครานี้ที่แต่ละคนเริ่มต้นจากระดับกลาง? ระดับต้นสร้างรากฐานมิใช่ “ตัวถ่วง” หรือ?
เจ้านำตัวถ่วงคนหนึ่งเข้ามาด้วย แถมยังเป็นลูกของจงกวง ถึงภายนอกจะกล่าวจบสวยแค่ไหน หากเจ้าจะบอกว่าไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรเลย ข้าย่อมไม่เชื่อ! ทั้งหมดนี่ล้วนเป็นแผน อีกทั้งยังพัวพันถึงจงกวงเจินเหรินผู้บรรลุปลายสร้างรากฐาน ลวี่หยางไม่อยากโดนเขาหลอกซ้ำอีกเป็นอันขาด!
ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้เขาคือผู้กุมอำนาจในมือ
คิดถึงชาติหน้า ข้าย่อมต้องรีดผลประโยชน์ให้ถึงขีดสุด จึงได้เสนอขอ “พลังปราณแท้จริงชั้นหนึ่ง” เป็นข้อแลกเปลี่ยน ทว่าเมี่ยวอินเจินเหรินกลับไม่อาจสนองได้
เพราะตามคำกล่าวของนาง นางเองก็
