้ทำการขับทันทีที่สะบัดธงลงอย่างน่ าอัศจรรย์เหมือนเมื่อวานนี้ ถึงแม้ความเร็วยังคงไวมาก แต่ในสายตาของคนที่มีสายตาแหลมคมยังคงมองเห็นถึงความแตกต่างอยู่ดี
หลิงเซียวที่แย้มยิ้มมองเข้าไปในสนามมาตลอด เวลานี้รอยยิ้มตรงมุมปากกดลึกขึ้น…
เมื่อคืนหลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลง หลานลั่วเฟิ่งกลับมาถึงที่พักด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มยินดีปรีดา จากนั้นเธอก็ทำหน้าเศร้าจ้องมองหลิงเซียว
หลิงเซียวหมุนกายจากไปโดยไม่ลังเล ในฐานะนายพล ในฐานะผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะ เขาจะพ่ายแพ้สายตาที่ไร้พลังสังหารเช่นนี้ของภรรยาได้อย่างไร?
“สามี~!” น้ำเสียงขึ้นๆ ลงๆ ของเสียงเรียกนี้ทำให้ร่างกายของหลิงเซียวอดสั่นเทิ้มไม่ได้ สายตาที่ส่งมาด้านหลังแผดเผามากเหลือเกิน ทำให้เขาหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา แต่เขายังคงท ทำเป็นแน่วแน่ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น
หลิงเซียวที่เข้าใจหลานลั่วเฟิ่งเป็นอย่างดี รู้ว่าสิ่งที่รอคอยเขาอยู่หลังจากที่หันหน้ากลับไปคืออะไร หลานลั่วเฟิ่งจะต้องร้องขอสิ่งที่ทำให้เขายากลำบากมากและไม่อาจปฏิเสธไ
