เอาใจ พยายามล้มเลิกการตัดสินใจของหล ลานลั่วเฟิ่ง
“ดังนั้น ฉันถึงอยากเจอหลานเอ๋อร์ไง หลานเอ๋อร์อยากกินบะหมี่หยางชุนที่ฉันทำทุกครั้งที่เธอเหนื่อย!” หลานลั่วเฟิ่งลอบไขว้นิ้วในใจ ยกโทษให้เธอด้วยที่แย่งผลงานของคุณน้าหน นานมา แต่ถึงอย่างไรเธอก็สั่งให้ไปทำ ดังนั้นมีผลงานของเธอส่วนหนึ่งด้วยก็ไม่ได้เป็นการพูดเกินจริงนะ!
ทำบะหมี่หยางชุน? พอได้ยินคำนี้ หลิงเซียวก็เกือบจะรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่อยู่แล้ว…นึกถึงผลงานในอดีตของหลานลั่วเฟิ่งที่เคยเกือบเผาห้องครัวในบ้านนับครั้งไม่ถ้วน …หลิงเซียวพูดไม่ออก ‘ภรรยา เธอโกหกอีกหน่อยได้ไหม?’
เมื่อรู้ว่าข้ออ้างของตัวเองฟังไม่ขึ้น หลานลั่วเฟิ่งก็ปล่อยให้เลยตามเลย “ถึงยังไงฉันก็อยากส่งบะหมี่หยางชุนให้ลูกสักชาม! ถ้าทำไม่ได้ คุณก็เลิกคิดก้าวเข้ามาในห้องเลย!”
ท่านี้อีกแล้ว…ให้ตายสิ เขากลัวท่านี้นะ! หลิงเซียวจนปัญญา ทำได้เพียงตอบตกลง!
แน่นอนว่าหลิงเซียวก็มั่นใจในตัวเองเหมือนกัน อาศัยฝีมือของเข
