โต฿ะกินข่้าว
ฉินหร่านส่ายหน่้า “ไปพบเพื่อนแถวนี้น่ะ มีที่ไหนเหมาะ กับการพบเจอไหม คนน่้อยหน่อย”
“สองสามช่วงตึกมีร่้านกาแฟร่้านหนึ่ง ร่้านกาแฟร่้านนั้น รสชาติดื่มยาก ดังนั้นคนน่้อย” เฉิงสุ่ยนึกสถานที่หนึ่งได่้ทันที
“โอเค” ฉินหร่านยิ้ม “ที่นั่นแหละ คุณเอาที่อยู่ให่้ฉัน”
“ผมจะไปจัดการ” เฉิงสุ่ยพยักหน่้า และไม่ได่้ถามฉินห ร่านว่าจะไปพบเพื่อนคนไหน
แค่ครุ่นคิดว่าจะให่้ใครเป็นคนนําทางฉินหร่าน
ซือลี่หมิงไม่อยู่ที่รัฐ M เฉิงมู่ไม่คุ่้นเคยกับภูมิประเทศ ที่นี่…
เฉิงสุ่ยนําที่อยู่ให่้ฉินหร่านที่ด่้านล่าง เห็นเฉิงหั่วที่ดู คอมพิวเตอรแของตนอยู่โซฟา เขาเงยหน่้า “เฉิงหั่ว ตอนบ่าย คุณพาคุณหนูฉินออกไปข่้างนอกหน่อย แถวๆ นี้”
“โอเค” เฉิงหั่วเคาะแปูนพิมพแ ไม่เงยหน่้า “ฉันมีเรื่อง แล่้วนิดหน่อย แฮกเกอรแคนนั้นของแมทธิวทําลายระบบของ ฉันแล่้ว ฉันรู่้สึกค่อนข่้างคุ่้นเคยกับวิธีการนั้น!”
“แฮกเกอรแเบื้องหลังของแมทธิวงั้นหรอ?” เฉิงสุ่ยนิ่งลง เขามองเฉิงหั่วอย่างครุ่นคิด “นานแล่้วนี่ที่เขาไม่ได่้ออกตัว”
เฉิงหั่ววางคอมพิวเตอรแที่ด่้านข่้างอย่างปวดหัว แล่้วมอง เฉิงสุ่ยท่าทางสงสัย “แต่คุณหนูฉินจะไปพบเพื่อนคนไหน แถวนี้เป็นคนของแมทธิวหมดนี่ อย่าบอกนะว่าเพื่อนของเธอ คือแมทธิว ถ่้างั้นไม่ใช่ว่าฉันกําลังติดกับดักของเธออยู่เหรอ”
ประโยคนี้เฉิงหั่วพูดเล่นไปงั้น
เฉิงสุ่ยยังไม่ได่้พูด เฉิงมู่สวมรองเท่้าแตะลงมาจาก ด่้านบน เขาไ
