นคิดเงยหน้าขึ้นมาฉับพลัน เขาเห็นลั่วเฉา ดวงหน้าที่เหมือนกับลั่วล่างทุกกระเบียดนิ้วนั้นทำให้เขาหงุดหงิดใจอย่างยิ่งยวด ถึงแม้สองคนนั้นหน้าเหมือนพิมพ์เดียวกัน แต่นิสัยแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แยกออกได้ง่ายมาก ทำไมตอนนั้นเขาถึงหน้ามืดตามัวถูกหลอกลวง มองความแตกต่างนี้ไม่ออก เชื่อว่านั่นคือลั่วเฉาอย่างสุดหัวใจจนหุนหันลงมือ? ถ้าเกิดตอนนั้นใจเย็นอีกสักหน่อยละก็ บางทีอาจจะไม่ต้องตกที่นั่งลำบากแบบนี้ก็ได้
ลั่วล่างกำลังคิดจะจูงน้องสาวเดินจากไป เขาเพิ่งจะเดินไปได้สองก้าว ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องที่ไม่ได้บอกลูกพี่ตัวเอง เขาก็รีบตะโกนเรียกหลิงหลานว่า “ลูกพี่ รอเดี๋ยวก่อน”
หลิงหลานหันหน้ากลับมา มองลั่วล่างอย่างเรียบนิ่ง รอคอยคำอธิบายของเขา
ลั่วล่างวิ่งไปทางฝั่งชางฉยงอย่างรวดเร็ว แล้วก็กวักมือเรียกหลิงหลาน บ่งบอกให้เธอเข้าไปดู
หลิงหลานเดินเข้าไปดู ก่อนจะอึ้งไปทันใด เธอไม่คาดคิดว่าในโลกความเป็นจริงก็มีอาวุธที่มีรูปลักษณ์เหมือนกับปู้หุ่ยที่ฉางซินหยวนสร้างขึ้นในโลกหุ่นรบ และก็ไม่รู้ว่าจะเหมือนกันแค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น หรือว่าวัตถุดิบและองค์ประกอบจะเหมือนกันหมด
ลั่วล่างรวดเร็วมาก เมื่อเห็นลูกพี่สนใ
