ุดเครื่องแบบทั่วไปอย่างแน่นอน...ความคิดหนึ่งแล่นขึ้นในสมองของเจี่ยงเส่าอวี่ เขานึกถึงโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ทุกภาควิชาของแต่ละรุ่นต่างมีนักเรียนดีเด่นอยู่หนึ่งคน และชุดเครื่องแบบสีขาวก็คือ สีที่ใช้สำหรับนักเรียนดีเด่นโดยเฉพาะ และนึกโยงถึงข้อมูลที่เขาได้รับมา ลั่วเฉาออกมาเดินเที่ยวกับคนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง…
เจี่ยงเส่าอวี่ยืนยันเบื้องต้นได้ว่า เด็กหนุ่มที่เคร่งขรึมเย็นชาคนนี้น่าจะเป็นนักเรียนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง แต่หน้าตาของหมอนี่ดูไม่คุ้นเลย และก็ไม่ใช่เฉียวถิงที่รู้จักกันดีด้วย หรือว่าเป็นนักเรียนดีเด่นจากภาควิชาอื่น?
การคาดเดานี้ทำให้เจี่ยงเส่าอวี่ใจเย็นลงไม่น้อย ถึงแม้เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าเหมือนกับมองข้ามอะไรบางอย่างไป ทว่า เขาที่เชื่อมั่นในตนเองมากไม่มีทางยอมให้คนอื่นมาลูบคมเป็นอันขาด ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มหยันว่า “นี่เป็นเรื่องของฉันกับโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง นักเรียนดีเด่นของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งอย่างนายอยากทำตัวเป็นวีรบุรุษ สอดมือเข้ามายุ่งเรื่องนี้หรือไง?”
ถ้าเกิดเฉียวถิงออกหน้า บางทีเขายังไว้หน้าเฉียวถิงนิดหน่อย แต่ไอ้เด็กที่มาจากไหนก็ไม่รู้คนนี้คิดว่าอาศัยตัวเองเ