ป็นนักเรียนดีเด่นของโรงเรียนทหารที่หนึ่งแล้วจะเดินกร่างได้เหรอ? มองตัวเองสูงส่ง ดูถูกคนอื่นเกินไปแล้วจริงๆ!
“โรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง?” ดวงตาของหลิงหลานหรี่ลง อุณหภูมิบนตัวลดต่ำลงอีกหลายองศา เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบว่า “ฉันไม่รู้เลยว่า ลูกทีมของฉันไปเข้าโรงเรียนทหารสหศึกษาตั้งแต่เมื่อไหร่?” รังแกคนของเธอแล้วยังกล้าพูดจามั่วซั่วหาข้ออ้างไปเรื่อย ถึงแม้โรงเรียนทหารชายที่หนึ่งถูกโรงเรียนทหารชายที่สองเอาชนะมาติดต่อกันเจ็ดครั้ง หรือเพราะแบบนี้เลยคิดว่ารังแกโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งของพวกเขาได้ง่ายๆ?
เวลานี้หลิงหลานเองก็คาดเดาจากชุดเครื่องแบบบนตัวพวกเจี่ยงเส่าอวี่เหมือนกันว่าพวกเขามาจากโรงเรียนอะไรพฤติกรรมของฝ่ายกำเริบเสิบสานแบบนี้เกรงว่าคงหนีไม่พ้นผลคะแนนของศึกประลองหุ่นรบเจ็ดรอบก่อน เลยทำให้พวกเขาหยิ่งจองหองอย่างไม่มีบันยะบันยัง
เจี่ยงเส่าอวี่ได้ยินคำกล่าวก็แค่นยิ้มขึ้นมาเช่นกัน จากนั้นก็ชี้ไปที่ลั่วล่างและกล่าวว่า “คนสวยตัวน้อยที่งดงามมีชีวิตชีวาคนนี้ก็เป็นคนจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งของพวกนายด้วยหรือไง? ฉันไม่ยักรู้ว่า โรงเรียนทหารชายรับผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่?”
นี่ถึงทำให้หลิงหลานเข้าใจ
