อบกลับเสียงเบาว่า “ถ้าเกิดให้ความสำคัญกับเด็กผู้หญิงคนนั้น อยู่เป็นเพื่อนยังไงก็มีความสุขทั้งนั้นแหละ…กระต่าย นายให้ความสำคัญกับ…เด็กผู้หญิงด้านในคนนั้นมากเลยเหรอ?”
หลิงหลานเอ่ยอย่างแย้มยิ้มว่า “พวกเธอเป็นน้องสาวที่ฉันรัก จะไม่ให้ความสำคัญกับพวกเธอได้ยังไงล่ะ?”
น้องสาวจริงๆ เหรอ? ถ้าเป็นแค่น้องสาว ทำไมลั่วล่างถึงทนไม่ได้ล่ะ ลั่วล่างยังเป็นพี่ชายแท้ๆ ของลั่วเฉาเสียด้วยซ้ำ…หลี่หลานเฟิงมองหลิงหลานอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง อยากรู้ว่าคำพูดที่หลิงหลานกล่าวมาประโยคนี้เป็นเรื่องจริงหรือเท็จ พูดตามตรง หลี่หลานเฟิงไม่ค่อยอยากให้หลิงหลานมีแฟนตอนนี้ เขารู้สึกเสมอว่า มิตรภาพระหว่างเขากับหลิงหลานยังห่างไกลจากที่เขาปรารถนาไว้เล็กน้อย ดังนั้น หลี่หลานเฟิงเลยไม่อยากให้มีแฟนสาวที่ส่งผลกระทบต่อหลิงหลานเพิ่มขึ้นมาในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้
……
ภายในห้องลองเสื้อ ลั่วเฉาประคองชุดเดรสผ้าโปร่งบางที่หลิงหลานเลือกให้เธอด้วยใบหน้าแดงฉาน วิญญาณเหมือนหลุดออกจากร่าง หานซู่หย่าเห็นแบบนั้นก็สะกิดเธออย่างเอือมระอา “อย่านิ่งเซ่อสิ รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า แล้วออกไปล่อลวงลูกพี่หลานซะ”
คำพูดของหานซู่หย่าทำให้ดวงหน้าของลั่ว
