ี่ตื่นนานแล้วกำลังนั่งอยู่บนระเบียงฝึกปรือเคล็ดวิชาลมปราณบำรุงร่างกาย ได้ยินเสียงกริ่งประตูดังขึ้น เธอก็เดินเข้าไปในห้อง หยิบชุดเครื่องแบบอยู่บนไม้แขวนเสื้อมาสวม จากนั้นถึงค่อยเดินไปที่หน้าประตูและเปิดออก
หลิงหลานสวมชุดเครื่องแบบสีขาวที่รีดจนเรียบ เมื่อเธอปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าลั่วเฉากับหานซู่หย่า ทั้งสองคนก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันไร้รูปร่างสายหนึ่งแผ่คลุมศีรษะไว้ ต่อให้หานซู่หย่าขวัญกล้าเทียมฟ้าก็อดตัวสั่นเทาไม่ได้เช่นกัน รู้สึกว่าแข้งขาอ่อนแรงเล็กน้อย เธอลอบกลืนน้ำลายทีละอึก เสริมความกล้าให้ตัวเอง
ลั่วเฉาทานทนไม่ได้ยิ่งกว่า เวลานี้ดวงหน้าน้อยๆ ที่เดิมทีซีดเผือดกลับแดงฉาน ราวกับใกล้จะไหม้ขึ้นมาแล้ว หานซู่หย่าเห็นท่าทีเช่นนี้ของลั่วเฉาก็รู้สึกทั้งประหลาดใจทั้งเอือมระอา เธอประหลาดใจที่ท่าทีของลั่วเฉาดูไม่มีความหวาดกลัวหลิงหลานเลย แต่ก็เอือมระอาที่พอลั่วเฉาเห็นลูกพี่หลานแล้วก็ถูกดูดวิญญาณ ทำได้เพียงหน้าแดงเท่านั้น
——————————-
