วเข้ามา ก็เห็นว่าหน้าประตูมีเด็กสาวสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่ เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่งตามจิตใต้สำนึก ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังกำแพง และฟังบทสนทนาของทั้งสอง
“กระต่ายชอบหลี่อินเฟย? นี่มันเป็นไปได้ยังไง?” หลี่หลานเฟิงทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อ พยายามย่อยข้อมูลที่เขาได้ยินนี้ เขาคบหากับหลิงหลานมานานขนาดนี้ ไม่เคยได้ยินชื่อของหลี่อินเฟยออกมาจากปากของหลิงหลานเลย
เด็กสาวสองคนนั้นคือใคร? ลั่วเฉา? ซู่หย่า? หลี่หลานเฟิงคาดเดาสถานะของทั้งสองคนจากในบทสนทนาของพวกเธออย่างรวดเร็ว พวกเธอน่าจะเป็นลั่วเฉา น้องสาวของลั่วล่างกับหานซู่หย่า ญาติผู้น้องของหานจี้จวิน และหานซู่หย่าบอกว่าเป็นข่าวที่ได้มาจากญาติผู้พี่ของเธอ เช่นนั้นก็น่าจะเป็นหานจี้จวิน หรือว่ากระต่ายบอกหานจี้จวิน?
หลี่หลานเฟิงคิดถึงตรงนี้ อารมณ์ก็หมองหม่นขมขื่นใจมากอย่างหาใดเปรียบ เขายังสู้พวกเพื่อนๆ ที่เติบโตมากับกระต่ายตั้งแต่เด็กๆ ไม่ได้สินะ เพราะฉะนั้น กระต่ายเลยยอมบอกพวกหานจี้จวิน แต่ไม่คิดจะบอกเขา…หลี่หลานเฟิงดันทุรังอย่างควบคุมไม่อยู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งท้อแท้ใจ หัวใจหนาวเหน็บ รู้สึกเหมือนเขาโดนกระต่ายทิ้งแล้ว…
‘ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง!’ หลิงหลานท
