ดูความยินยอมของลูกพี่เขา อำนาจในการตัดสินใจอยู่ในมือลูกพี่ของเขา ตราบใดที่สมองของหานอวี้ไม่ได้พิการ อีกฝ่ายย่อมไม่มีทางหาเรื่องเขาในช่วงเวลานี้แน่นอน ดังนั้นเขาถึงได้ใจเย็นมาก
“ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่า ทำไมลูกพี่ถึงแบ่งโควตาให้กลุ่มหุ่นรบล่างๆ ด้วย…” ลั่วล่างสงสัยมาตลอด เกียรติยศเป็นของหลิงเทียนพวกเขาชัดๆ
“นายคิดดูสิว่า ครั้งนี้ผู้ควบคุมระดับพิเศษของพวกเรามากี่คน?” เซี่ยอี๋หัวเราะขึ้นมา “เกือบทั้งหมดเลยนะ ฉันตั้งตารอการต่อสู้ประจัญบานของทุกโรงเรียนในตอนสุดท้ายมากๆ เลย ถ้าเกิดพวกเขารู้ว่าคู่แข่งของพวกเขาแทบจะเป็นผู้ควบคุมระดับพิเศษกับยอดฝีมือหัวกะทิของภาควิชาต่างๆ ทั้งหมด พวกเขาจะมีสีหน้าแบบไหนกัน…”
ลั่วล่างครุ่นคิดถึงฉากนั้น มุมปากก็เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา “น่าจะตลกมากเลย!” รอยยิ้มนั้นทำให้ทั่วทั้งร่างของเขาเปลี่ยนแปลงพราวพร่างอย่างหาใดเปรียบทันที ทำให้เซี่ยอี๋เผลอหันหน้ามองไปที่อื่น…เชี่ย ทำไมหมอนี่ยิ้มแล้วโคตรสวยขนาดนี้ เขาใกล้จะทนไม่ไหวแล้วนะ
ตอนนี้เอง คนกลุ่มใหญ่เข้ามาจากตรงหน้าประตูอีกกลุ่ม เซี่ยอี๋คุ้นหน้าคุ้นตาหนึ่งในนั้นมาก เขาพลันถอนหายใจด้วยความโล่งอก รีบเข้าไปต้อนรับ ร้องเรียกว่
