า “รุ่นพี่จาง พวกนายมากันแล้ว ไวมากเลย” ในที่สุดก็รอดแล้ว ออกห่างจากลั่วล่างอย่างเปิดเผย กอบกู้หัวใจของเขาที่ใกล้จะมีปัญหาได้สักที
คนที่มาก็คือจางจิงอัน หัวหน้ากลุ่มคนก่อนของโดฮา เขาพาหน่วยรบของเขามา รวมถึงนักเรียนจากกลุ่มเล็กๆ แห่งอื่นที่คัดเลือกออกมาให้เข้าร่วมประลอง ถึงแม้แต่ละกลุ่มจะมีจำนวนคนไม่มาก มีเพียงคนสองคน แต่พอรวมกันขึ้นมาแล้ว ยังมากกว่าคนจากสองกลุ่มก่อนหน้านี้อยู่นิดหน่อย มีประมาณสามสิบกว่าคน
จางจิงอันเห็นเซี่ยอี๋เข้ามาต้อนรับ เขาก็มองไปยังห้องโถงที่เวลานี้ว่างเปล่าไร้ผู้คนแวบหนึ่งตามจิตใต้สำนึก จากนั้นก็เอ่ยอย่างเจาะจงอยู่บ้างว่า “พวกเขาไปกันหมดแล้ว?”
เซี่ยอี๋พยักหน้าเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้ว คนของเหลยถิง เทียนจีกับอู๋จี๋ลงทะเบียนเรียบร้อย ตอนนี้กลับไปพักผ่อนในที่พักของตัวเองกันแล้ว”
จางจิงอันได้ยินคำกล่าวก็หันหน้าไปเอ่ยกับพวกหัวหน้าจากกลุ่มอื่นๆ ว่า “หัวหน้าทุกท่าน งั้นเราก็รีบไปจัดการขั้นตอนลงทะเบียนกันเถอะ พวกหัวหน้าหลิงใกล้จะมาถึงแล้วด้วย ทุกคนอย่าโอ้เอ้”
ทุกคนพากันพยักหน้า รีบพาคนของพวกเขาไปลงทะเบียนในจุดลงทะเบียนทันที
จางจิงอันถึงค่อยหันหน้าไปพูดกับเซี่ยอี๋ว่า “ครั้งน