ากคนละฝ่ายที่มีความแค้นกันเสียอีก
ขณะที่ซ่งเหยียนซวี่ทั้งเครียดทั้งยุ่งวุ่นวายอยู่นั้น พวกเพื่อนร่วมงานของเขาก็ทานอาหารเสร็จกลับมาแล้ว พอเห็นว่ามีคนอยู่ในห้องโถงไม่น้อย ก็รู้แล้วว่าโรงเรียนทหารใหม่มาถึงแล้ว ดังนั้นจึงรีบเดินขึ้นหน้าไปช่วยลงทะเบียน
เมื่อมีผู้ร่วมงานเพิ่มมาสิบคน การลงทะเบียนให้ทุกคนจึงเสร็จเรียบร้อยอย่างฉับไว เวลานี้เอง หน้าประตูก็มีคนทะลักเข้ามาอีกสี่สิบกว่าคน คนที่นำทีมคือเด็กหนุ่มที่สวมชุดเครื่องแบบสีขาวเช่นเดียวกัน เมื่อเขาเหยียบเข้ามาในห้องโถง อุณหภูมิพลันลดฮวบลง ห้องโถงที่เดิมทีเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวเปลี่ยนเป็นเงียบสงัดทันที
ซ่งเหยียนซวี่ที่กำลังลงทะเบียนพลันรู้สึกได้ถึงไอเย็นสายหนึ่งพุ่งขึ้นมาบนร่าง ก่อนจะหนาวสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่
เซี่ยอี๋กับลั่วล่างที่พิงกำแพงรอทุกคนลงทะเบียนให้เสร็จเรียบร้อยมาตลอดเห็นคนที่มา แววตาของพวกเขาก็เปล่งประกายทันใด พวกเขารีบเดินออกมา และไปตรงหน้าเด็กหนุ่มเคร่งขรึมเย็นชาคนนั้น ร้องทักด้วยความนอบน้อมว่า “ลูกพี่!”
เด็กหนุ่มเคร่งขรึมเย็นชาพยักหน้าให้เซี่ยอี๋กับลั่วล่าง จากนั้นก็หันหน้ามองไปที่จางจิงอัน เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “รุ่นพี่จาง พวกนายลงท
