ะเบียนเสร็จแล้วเหรอ?”
จางจิงอันได้ยินคำกล่าวก็รีบตอบกลับว่า “ใช่แล้ว รุ่นน้องหลิง พวกเราจัดการเสร็จกันหมดแล้ว” คำตอบของจางจิงอันทำให้คนในห้องโถงได้สติกลับมาโดยพลัน พวกเขารีบเปิดที่ให้คนที่หลิงหลานพามาเข้าไปหาเจ้าหน้าที่เพื่อทำการลงทะเบียน
การมาของหลิงหลานทำให้บรรดาหัวหน้ากลุ่มหุ่นรบขนาดต่างๆ รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่หนักดั่งขุนเขา ดังนั้นพวกเขาจึงทยอยบอกลาหลิงหลาน พาพวกลูกทีมของตัวเองออกไปจากห้องโถงอย่างรวดเร็ว
หลิงหลานเห็นพวกจางจิงอันออกไปจากห้องโถงอย่างฉับไวราวกับมีปีศาจร้ายไล่ตามหลังก็ไม่ปาน ในใจเธอก็พูดไม่ออกมากๆ เธอหันหน้าไปถามอู่จย่งว่า “ฉันน่าเกลียดน่ากลัวมากหรือไง?” ถึงแม้พี่สาวมีหน้าน้ำแข็ง แต่ยีนของพี่สาวชั้นหนึ่งแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นพ่อ หลิงเซียว หรือว่าแม่ หลานลั่วเฟิ่งต่างเป็นหนุ่มหล่อสาวงามระดับสุดยอด แต่พวกเขาหวาดกลัวเหมือนกับเห็นผีเนี่ยนะ?
อู่จย่งเหลือบมองหลิงหลานแวบหนึ่งอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หลุบเปลือกตาลงทันที ลูกพี่หลานน่าจะมีหน้าตาดีมากๆ ใช่ไหมนะ…อู่จย่งจินตนาการหน้าตาที่แท้จริงของหลิงหลานไม่ออกเลย ในความทรงจำทั้งหมดคือสายตาคมกริบของหลิงหลาน รวมถึงไอเย็นแช่แข็งที่แทรกซึมออ