กมาอย่างเงียบเชียบ...ว่าไปแล้ว ใครจะไปกล้าจ้องมองวิเคราะห์หน้าตาลูกพี่หลานจริงๆ แค่มองแวบเดียวก็ทำให้ถอยหนีไปสามฟุตแล้ว
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาคมกริบเย็นเยียบของลูกพี่หลานที่กวาดมองผ่านใบหน้าเขา อู่จย่งก็ต้านทานไอเย็นที่คล้ายกับจะขูดกระดูกของเขาออก พยายามรวบรวมคำพูดน่าฟังตอบกลับว่า “จะเป็นไปได้ยังไง ลูกพี่หลานหล่อเหลายิ่งใหญ่องอาจ ทรงอำนาจหาใครเทียม…”
ทำไมไอเย็นในแววตาของลูกพี่หลานถึงรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ล่ะ เขาพูดชมชัดเจนเลยนะ…อู่จย่งย่อมนึกไม่ถึงว่า คำพูดชมที่เขากล่าวถึงบรรยายผู้ชายได้ดีมากจริงๆ แต่ถ้าใช้บรรยายผู้หญิง มันก็เลวร้ายนิดหน่อยจริงๆ นั่นแหละ
ในตอนที่อู่จย่งรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงที่ตัวเขาอาจจะไม่มีโอกาสเข้าร่วมศึกประลองหุ่นรบแล้ว และตายอยู่ตรงนี้ ฉีหลงก็เอ่ยปากช่วยชีวิตเขาว่า “ลูกพี่ พลังบนตัวนายรุนแรงมากเกินไป ทำให้คนที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกเหมือนถูกภูเขากดทับ คนทั่วไปทนรับไม่ไหวหรอก”
หลิงหลานได้ยินคำกล่าว ไอเย็นก็สลายไปเล็กน้อย อู่จย่งที่เฉลียวฉลาดสุดขีดรีบพยักหน้ากล่าวว่า “ใช่ ลูกพี่หลาน คนที่สามารถยืนอย่างมั่นคงอยู่ข้างๆ นายได้ต้องมีทักษะร่างกายไปถึงระดับแบบพวกฉันแล้ว
