นน้องสาวไม่มีผิด? ไม่เหมือนผู้ชายเลยสักนิด?”
ถึงแม้ซ่งเหยียนซวี่พูดเสียงเบาหวิวสุดขีด แต่ลั่วล่างคือใคร เขาย่อมได้ยินชัดเจนอยู่แล้ว คิ้วทั้งสองข้างของเขาเลิกขึ้น ขณะที่กำลังจะบันดาลโทสะ ก็ถูกเซี่ยอี๋ที่ได้ยินเหมือนกันห้ามปรามไว้ “ลูกพี่ใกล้จะมาแล้ว อย่าก่อเรื่อง”
นี่ถึงค่อยทำให้ลั่วล่างฝืนสะกดกลั้นความโกรธเกรี้ยวได้ เขาเกลียดเวลามีคนบอกว่าเขาเหมือนผู้หญิงมากที่สุด ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะเขาไม่อยากนำพาปัญหามาให้ลูกพี่ของเขาละก็ เขาจะท้าดวลกับอีกฝ่ายอย่างแน่นอน
อย่างที่คาดไว้จริงๆ ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นด้านนอกห้องโถง ฟังเสียงแล้วจำนวนคนนับว่าไม่น้อย
คนที่นำหน้าเข้ามาคือ ชายหนุ่มที่ดูหล่อเหลาทรงพลังสวมชุดเครื่องแบบทหารสีขาว ดวงตาคมกริบ เป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้นแน่นอน ซ่งเหยียนซวี่รู้ว่ามีเพียงนักเรียนดีเด่นเท่านั้นถึงมีคุณสมบัติสวมชุดสีนี้ได้ กอปรกับท่าทางของคนผู้นี้รวมถึงดวงหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพนอบน้อมของคนที่ติดตามอยู่ข้างกาย เขาก็รู้ว่าคนผู้นี้น่าจะเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญอันดับหนึ่งของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง
ซ่งเหยียนซวี่ลุกขึ้นมา เอ่ยถามเสียงดังว่า “คนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งสิน