็อดเงยหน้าไม่ได้ เมื่อเห็นดวงหน้าที่คุ้นเคยนั้น เขาพลันเอ่ยด้วยความยินดีว่า “เธอมาได้จังหวะจริงๆ คนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งมาถึงแล้ว พี่เพิ่งจะเอากระดาษโน้ตที่เธอทิ้งไว้ให้พวกเขาเอง” เขาชี้ไปที่เซี่ยอี๋พลางพูดว่า “เขาก็คือคนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง เธอถามเขาได้เลย”
เซี่ยอี๋ได้ยินคำกล่าวก็หัวเราะลั่นขึ้นมาทันที ส่วนลั่วล่างก็โมโหแทบบ้า ใบหน้าทั้งดวงแดงก่ำ เขาเป็นผู้ชาย ผู้ชาย ผู้ชายยย!
เสียงหัวเราะดังลั่นของเซี่ยอี๋ทำให้ซ่งเหยียนซวี่อึ้งไป พอเห็นดวงหน้าที่คุ้นเคยไม่ได้เผยรอยยิ้มขัดเขิน หากแต่เป็นโทสะที่พุ่งเสียดฟ้า เขาก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องมากๆ แล้วก็เห็นว่าเครื่องแบบของอีกฝ่ายเหมือนกับเซี่ยอี๋ที่อยู่ข้างๆ ทุกกระเบียดนิ้ว…
“ธะ…เธอ…เธอเป็นผู้ชาย?” ซ่งเหยียนซวี่ชี้ลั่วล่างอย่างตกตะลึง ทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ
เซี่ยอี๋โอบคอของลั่วล่างไว้ อธิบายด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่ครับ เขาเป็นพี่น้องของผมเอง และก็เป็นนักเรียนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งด้วย ชื่อว่าลั่วล่าง ลั่วเฉาที่คุณเห็นคือน้องสาวฝาแฝดของหมอนี่ครับ”
ซ่งเหยียนซวี่ถึงค่อยเชื่อ เขาอดพึมพำเสียงเบาไม่ได้ว่า “น่ากลัวฉิบ ทำไมเหมือ
