นี้มาจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง
ซ่งเหยียนซวี่รีบหยิบกระดาษออกมาแล้วยื่นให้เซี่ยอี๋พลางพูดว่า “ตอนบ่าย มีเด็กผู้หญิงสองคนมาหาพวกนายที่มาจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง แถมยังทิ้งข้อความไว้ด้วย พวกนายดูหน่อยสิว่า รู้จักกันหรือเปล่า”
เซี่ยอี๋รับกระดาษมาอย่างงุนงง เมื่อเขาเปิดอ่านก็อุทานด้วยความตกใจว่า “อ้า น้องสาวลั่วเฉากับหานซู่หย่านี่นา”
สิ้นคำพูด กระดาษในมือก็ถูกมือเรียวข้างหนึ่งฉกไป ลั่วล่างคว้ากระดาษมา กวาดตามองอย่างรวดเร็ว ยากจะปกปิดความตกตะลึงเอาไว้ได้ “ไม่นึกเลยว่าพวกเธอก็เข้าร่วมศึกประลองหุ่นรบด้วย…”
คิดทบทวนดูแล้ว ช่วงนี้ตอนที่ติดต่อกับลั่วเฉา เธอดูขี้ตื่นอยู่บ้างจริงๆ ผิดปกติมาก ตอนนั้นยังนึกว่าน้องสาวของเขาขี้กลัว เวลานี้ขบคิดแล้วก็เข้าใจ น้องสาวของเขาปิดบังพวกเขา อยากเซอร์ไพรส์พวกเขาอย่างแน่นอน เหอะๆ แยกจากเขาไปปีกว่า ความกล้ามากขึ้นแล้ว ถึงกับกล้าปกปิดเขา…
ลั่วล่างงุ่นง่านใจ วางกระดาษในมือลงอย่างจนปัญญา เขาเดินขึ้นหน้ามาหนึ่งก้าว แล้วเบียดเซี่ยอี๋ไปด้านข้าง เอ่ยถามซ่งเหยียนซวี่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานว่า “พี่ซวี่ พวกเธอยังทิ้งข้อความอื่นไว้หรือเปล่าครับ?”
ซ่งเหยียนซวี่ได้ยินคำกล่าวก
