ิมทีการซักถามของเด็กสาวที่ดูองอาจทำให้เจ้าหน้าที่โมโหเล็กน้อย แต่พอเห็นรอยยิ้มของเด็กสาวที่สวยบอบบาง หัวใจก็อ่อนยวบ เขาอดเอ่ยปากอธิบายไม่ได้ว่า “ฉันคอยจับตาดูโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งมาตลอด เพราะเล่ากันว่านักเรียนทหารที่เป็นหลิงเซียวคนที่สองนั้นก็คือคนที่มาจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ดังนั้นฉันไม่มีทางจำผิดเด็ดขาด แต่พวกเธอไม่ต้องเป็นห่วง ยังเหลือเวลาจนกว่าท่าอวกาศปิดอีกแปดชั่วโมง นักเรียนที่เข้าร่วมการประลองของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งน่าจะอยู่ระหว่างทางแหละ พวกเขาน่าจะมาได้ทันเวลา”
“ขอบคุณค่ะ!” เด็กสาวที่ดูองอาจเผยรอยยิ้มซาบซึ้งใจ ก่อนจะเอ่ยขอโทษเสียงอ่อน ทำให้เจ้าหน้าที่อารมณ์ดีขึ้น เขาครุ่นคิดสักพักก็เอ่ยแนะนำว่า “ไม่งั้น พวกเธอจะทิ้งข้อความไหม ไว้พอฉันเจอนักเรียนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งแล้ว จะได้ส่งข้อความของพวกเธอให้?”
เด็กสาวที่ดูองอาจได้ยินคำกล่าวก็รีบพยักหน้าร้องว่า ‘ได้’ ทันที เธอกล่าวว่า “คุณบอกพวกเขาว่า ลั่วเฉากับหานซู่หย่ามาแล้ว ให้พวกเขารีบมาหาพวกเราเร็วๆ หน่อย” ถ้าหากไม่ใช่เพราะเมื่อเข้าสู่ดาวฉี่หมิงแล้ว อุปกรณ์สื่อสารของพวกเขาถูกล็อกไว้ ไม่อาจติดต่อกับภายนอกได้ละก็ พวกเธอ
