างแท้จริงในตอนที่ได้ขับหุ่นรบ แทบจะพุ่งเข้าไปลูบคลำหุ่นรบที่ตัวเองชื่นชมอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ
“ลูกพี่!” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นด้านหลังหลิงหลาน หลิงหลานหันหน้ากลับไปด้วยความประหลาดใจ “หลินจงชิง นายมาได้ยังไง?” ภาควิชาที่หลินจงชิงเรียนคือพลาธิการ จากข้อมูลที่หลิงหลานรู้ว่า ชั้นเรียนฝึกฝนหุ่นรบจริงของนักเรียนภาควิชาพลาธิการถูกเลื่อนไปจนถึงตอนเริ่มต้นชั้นปีสาม
ตอนนี้สีหน้าของหลินจงชิงเองก็เต็มไปด้วยความสับสนงุนงง “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อตะกี้จู่ๆ ได้รับข้อความแจ้งเตือนให้ฉันรีบมารายงานตัวที่นี่” กล่าวจบ หลินจงชิงก็ยื่นข้อมือขวาของตัวเองออกมา แสดงข้อความแจ้งเตือนอันนั้นที่อยู่บนอุปกรณ์สื่อสารของเขา
หลิงหลานมองดูแวบหนึ่ง เมื่อพบว่าไม่มีความแตกต่างจากข้อความแจ้งเตือนของเธอเลยสักนิดเดียว เธอก็ฉุกใจคิดขึ้นมา เอ่ยว่า “น่าจะเป็นเรื่องดี”
หลินจงชิงได้ยินคำกล่าวก็ยิ้ม “อื้อ เมื่อตะกี้ฉันเห็นลูกพี่ก็คิดว่าไม่น่าจะใช่เรื่องไม่ดี”
หลิงหลานกำลังอยากพูดอะไรบางอย่าง หูของเธอพลันกระดุกกระดิก มองผู้คนที่อยู่ท่ามกลางความตื่นเต้นตรงหน้าแวบหนึ่งแล้วตัดสินใจว่าปล่อยให้เป็นไปตามเรื่องดีกว่า
ผ่านไปไม่กี่วินาทีก็ได้ยิน