อกรกับอีกฝ่ายไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาสเอาชนะเลย ทว่าเฉียวถิงเมื่อสักครู่นี้ ถึงแม้กลิ่นอายพลังยังทรงอำนาจเหมือนเก่า แต่เขาไม่ได้เฉียบคมจนทำให้คนเกิดความรังเกียจนิดหน่อยเหมือนในตอนแรก เขาคล้ายกับรู้จักการอดทนข่มกลั้นอย่างเงียบเชียบแล้ว…
หลี่หลานเฟิงมาถึงห้องทำงานพักผ่อนของหัวหน้ากลุ่มหุ่นรบโดยที่นำความกังวลเล็กน้อยมาด้วย ก่อนจะพบว่าหลิงหลานยืนอยู่ด้านหน้าหน้าต่างฝรั่งเศสบานหนึ่ง กำลังจ้องมองลงไปยังทิวทัศน์ของโรงเรียนทหารด้านล่าง
“กระต่าย กำลังมองอะไรอยู่เหรอ?” ตอนที่อยู่กันแค่สองคน หลี่หลานเฟิงจะเรียกหลิงหลานว่า ‘กระต่าย’ ด้วยความสนิทสนม นี่ทำให้เขารู้สึกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลิงหลานสนิทสนมกันมากขึ้นเล็กน้อย ไม่อาจปปฏิเสธได้ว่า หลี่หลานเฟิงมีความคิดเห็นแก่ตัว เขาไม่อยากกลายเป็นสมาชิกธรรมดาทั่วไปของหน่วยรบหลิงหลาน ดังนั้นเขาจึงคอยพยายามเน้นย้ำความพิเศษไม่เหมือนใครของตัวตนเขาต่อหน้าหลิงหลานอยู่เสมอ
หลิงหลานไม่ตอบ เพียงแต่มองลงไปข้างล่างด้วยใบหน้าเย็นชา หลี่หลานเฟิงเดินเข้าไปและจ้องมองไปตามสายตาของหลิงหลาน ก่อนจะพบว่าเป็นราชันสายฟ้าเฉียวถิง ถึงแม้เขาพาคนออกไปจากศูนย์บัญชาการของกลุ่มอำน