ตัวเองจะเดินแล้ว เธอก็ไม่เคยอยากคิดล้มเลิกกลางคัน
“เธอคิดดีแล้วนะ? ควรรู้นะว่า มีความเป็นไปได้สูงที่วิธีการที่สองอาจจะทำให้ความพยายามที่เธอทุ่มเทลงไปเสียเปล่าได้ ถึงขนาดที่ต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยชีวิต” เมื่ออาจารย์หมายเลขหนึ่งได้ฟังคำตอบของหลิงหลาน วินาทีถัดมาก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลิงหลาน นัยน์ตาเย็นชาอำมหิตคู่นั้นจ้องมองหลิงหลานเขม็ง ราวกับอยากดูให้แน่ชัดว่าในใจหลิงหลานแน่วแน่เหมือนอย่างที่เธอพูดไว้หรือเปล่า
หลิงหลานเผชิญหน้ากับสายตาของอาจารย์หมายเลขหนึ่งโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะกล่าวอย่างเฉียบขาดว่า “ใช่ค่ะ ต่อให้สุดท้ายล้มเหลว ฉันก็ไม่เสียใจ!” เธอกลัวตายมากจริงๆ แต่เธอก็ไม่อยากทอดทิ้งความศรัทธาของตัวเองเพราะความกลัวตายเหมือนกัน นี่เป็นสิ่งเดียวที่เธอเรียนรู้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาในชาติที่สอง
“ดี ไม่เสียใจได้ดี!” ในที่สุดดวงหน้าเย็นเยียบของอาจารย์หมายเลขหนึ่งก็ผุดรอยยิ้มชมเชยออกมาเล็กน้อย “หลิงหลาน ฟังให้ดี เส้นทางที่สองก็คือไม่พังทลายไม่ก่อเกิด ในเมื่อสองฝั่งขัดแย้งกันเอง เธอก็ต้องบีบให้พวกมันเข้าหากันและหลอมรวมเข้าด้วยกัน”
“ไม่พังทลายไม่ก่อเกิด? เข้าหากันหลอมรวมกัน?” แววตาของหลิงหลา
