ปู่ครับ ไม่ต้องพูดเยอะแล้ว ผมเข้าใจทุกอย่าง ต้องมีสักวันที่ผมจะ…” หลี่ซื่ออวี๋กล่าวถึงตรงนี้ก็ตัดสายของคุณปู่อย่างเด็ดขาด แววตาเผยร่องรอยจิตสังหารกระหายเลือดออกมาเป็นครั้งแรก
หลี่ซื่ออวี๋ไม่เคยคิดจัดการเรื่องราวอย่างเด็ดขาดโดยไม่เหลือช่องทางในการแก้ไข ในใจเขามักจะเหลือความหวังไว้ นี่คือข้อดีของเขาและก็เป็นข้อเสียด้วย ดังนั้นเขาถึงสามารถปฏิเสธที่จะกลายเป็นผู้สืบทอดอันดับหนึ่งเพื่อญาติผู้พี่และเพื่อสายสัมพันธ์ครอบครัวในใจ และเรื่องนี้ก็เป็นสาเหตุใหญ่ที่สุดที่หลิงหลานสามารถล่อลวงเขาเข้าร่วมทีมได้สำเร็จ
ทว่าครั้งนี้ เรื่องของหลี่อินเฟยทำลายความไร้เดียงสาที่เขาหลงเหลือไว้ในใจจนยับเยิน ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้ว หากไม่มีความสามารถ ไม่มีอำนาจ ไม่มีประโยชน์คุณค่า ตระกูลหลี่ก็จะทอดทิ้งคุณโดยไม่ปรานีเลยแม้แต่น้อย…เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกได้ถึงความเจ็บแค้น เคียดแค้นพวกอาวุโสที่ทอดทิ้งญาติผู้พี่อย่างไร้ความปรานีและตัดสินใจหยามเกียรติของญาติผู้พี่ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาอยากแก้แค้น เขาไม่มีวันปล่อยพวกอาวุโสเหล่านั้นไปเด็ดขาด
ชายชราเห็นสัญญาณอุปกรณ์สื่อสารในมือถูกตัดไปก็อดส่ายหน้าไม่ได้ จากนั้นก็ทอดถอน
