บูดบึ้ง ทั้งคู่ต่างเป็นพวกบ้าการวิจัย ไม่สนใจสิ่งที่เรียกว่านักร้องเลย สำหรับพวกเขาแล้ว มีเวลาว่างมาเสียเวลาที่นี่ยังไม่สู้อยู่ในห้องวิจัยของตัวเอง ทำการศึกษาวิจัยหัวข้อของพวกเขาเลย
อย่างไรก็ตาม หลิงหลานบอกว่านี่คือภารกิจกลุ่มของทีมห้ามใครขาด ดังนั้นพวกเขาสองคนเลยจำต้องยอมประนีประนอม ฝืนบังคับตัวเองให้เดินออกมาจากในห้องทดลอง ทว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ ความไม่ยินยอมพร้อมใจที่มีอยู่เต็มเปี่ยมทำให้พวกเขารั้งอยู่ด้านหลังสุดของทีม รอจนทุกคนนั่งลงแล้วถึงค่อยเลือกนั่งลงบนที่นั่งว่างสองตัวสุดท้ายซึ่งอยู่ติดกัน แต่ไม่นานพวกเขาก็ขลุกอยู่กับการวิจัยอีกครั้ง ถึงแม้จะออกจากห้องทดลอง สภาพแวดล้อมก็เลวร้ายมากจริงๆ แต่นี่ก็ไม่ได้ส่งผลต่อการคำนวณสูตรบางอย่างของพวกเขาเลย…
ทั่วทั้งสนามเงยหน้ารอคอยหลี่อินเฟยขึ้นเวทีคอนเสิร์ต ในที่สุดเมื่อเวลามาถึง ดวงไฟพลันมืดลง ทุกคนอดร้องเชียร์อย่างบ้าคลั่งไม่ได้ เพราะทุกคนรู้ว่าคอนเสิร์ตกำลังจะเปิดม่านขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว…
‘ในค่ำคืนแห่งความเงียบงัน…’ เสียงกระจ่างใสค่อยๆ ดังก้องขึ้นมาในสนามกีฬา ไม่มีดวงไฟ ท่ามกลางความมืดมิดกลับทำให้เสียงนี้ยิ่งซึมลึกลงไปในจิตวิญญาณของทุกคน เสียงเช
