ตาห์เธอจะแตกต่างกันอยู่บ้าง แต่ผลสะท้อนในตอนสุดท้ายกลับใกล้เคียงกันมาก พรสวรรค์ของพวกเขาก็มีการต่อต้านกันแบบนี้หรือเปล่า?”
“เป็นไปได้สูง แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยที่สุดถ้าเจอคนแบบนี้อีก ต้องมีสักคนในทีมที่สามารถคงสติไว้ได้” หลิงหลานคิดว่านี่เป็นเรื่องดี เธอไม่อยากให้อารมณ์ความรู้สึกได้รับผลกระทบจากศัตรูโดยไร้เหตุผล ถึงขนาดที่เปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของตัวเองอย่างสาเหตุไม่ได้ พูดถึงตรงนี้ หลิงหลานพลันนึกถึงฉากแวบแรกที่พ่อของเธอเห็นชีตาห์ มุมปากอดยกขึ้นมาไม่ได้ แววตาเผยร่องรอยความขบขัน
ต่อให้มีพรสวรรค์แข็งแกร่งอีกสักแค่ไหน ก็มีคนที่ไม่ติดกับเช่นกัน พรสวรรค์ของหลี่หลานเฟิงสามารถทำให้ผู้คนอดผ่อนคลายความระแวดระวังและรู้สึกสนิทสนมกับเขาเองไม่ได้ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลิงเซียวพ่อของเธอ พรสวรรค์นี้กลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ถึงขนาดที่ยังให้ผลตรงกันข้ามด้วย เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ยกตัวอย่างเช่นพวกหลี่ซื่ออวี๋ พ่อของเธอสามารถปฏิบัติต่อพวกเขาได้อย่างสุภาพอ่อนโยน แต่พอเห็นหลี่หลานเฟิง สีหน้าของพ่อเธอกลับเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ ไม่สนใจใยดีทันที นี่ทำให้หลี่หลานเฟิงเสียใจไม่หยุด ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่ได้รั
