ของโรงเรียนทหาร แต่หลิงเซียวเห็นอัจฉริยะที่คล้ายคลึงกันแบบนี้มานักต่อนักแล้ว เวลานี้อาศัยความสามารถของเฉียวถิงยังไม่อาจได้รับสายตาอึ้งทึ่งของหลิงเซียว ในฐานะที่เป็นหนึ่งในนายพลทั้งสิบของกองทัพ ผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะทั้งสิบสองคน มาตรฐานสายตาของหลิงเซียวจึงสูงสุดขีดอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่าเฉียวถิงที่มีตัวเปรียบเทียบกลับไม่ได้คิดแบบนี้ ขับหุ่นรบฝึกหัดของโรงเรียนทหารเหมือนกัน แต่ท่าทีของหลิงเซียวที่ปฏิบัติต่อผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาอีกคนดูกระตือรือร้นกว่าชัดเจน นี่ทำให้ในใจเฉียวถิงยากจะทานทนเล็กน้อย เขารู้สึกว่าตัวเองถูกปฏิบัติอย่างเย็นชา เขาที่ถูกพวกอาจารย์คาดหวังไว้สูง ถูกพวกเพื่อนนักเรียนห้อมล้อมในโรงเรียนทหาร ย่อมมีความรู้สึกว่า เขามีคุณสมบัติได้รับการปฏิบัติเหมือนกับผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาอีกคน...
หลิงเซียวย่อมไม่รู้ความคิดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ของเฉียวถิง ตอนนี้ในสายตาของเขามีเพียงลูกสาวตัวเองเท่านั้น ถ้าหากไม่ใช่เพราะมีคนที่ไม่รู้จักอยู่รอบข้าง หลิงเซียวอยากเปิดหุ่นรบของหลิงหลาน ดูด้วยตาตัวเองว่าลูกสาวของเขาปลอดภัยไร้กังวลไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่น้อยจริงหรือเปล่า ทว่าอย่างไรเสีย หลิงเซียวก็
