้น
ควรรู้เอาไว้ว่า สิบหกปีมานี้ หลิงหลานเรียนรู้ที่จะเข้มแข็งและพึ่งพาตนเอง ชินกับการจัดการเรื่องอะไรต่างๆ เองเพื่อที่จะแบกรับภาระหนักของตระกูลหลิงทั้งตระกูล การกลับมาของหลิงเซียวทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเคยชินเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง นี่ทำให้หลิงหลานสับสนอยู่บ้าง
และสิ่งที่ทำให้จิตใจหลิงหลานปั่นป่วนยิ่งกว่านั้นคือ ความรักที่เต็มเปี่ยมของหลิงเซียว ท่าทางแสดงออกที่ชัดเจนมากเกินไปและระดับความกระตือรือร้นนั้นยิ่งแตกต่างจากบิดาที่เห็นเต็มตาว่าเหน็ดเหนื่อยเบื่อหน่ายในชาติก่อน นี่ก็คือสาเหตุที่หลิงหลานหลีกหนีมาตลอด ไม่อาจเผชิญหน้าตรงๆ กับจิตใจของตัวเองได้
ถูกต้อง ไม่ใช่ว่าหลิงหลานไม่อยากยอมรับหลิงเซียว เธอแค่กลัวว่าสักวันหนึ่งในอนาคต ความรักของบิดาที่เต็มเปี่ยมอยู่ในแววตาของหลิงเซียว สุดท้ายจะปรากฏความเบื่อหน่ายเหนื่อยล้าเหมือนอย่างบิดาของเธอในชาติก่อน... หลิงหลานไม่อยากได้รับความเจ็บปวดแบบนี้อีก ก็เหมือนกับที่เสี่ยวซื่อพูดไว้ เธอที่อ่อนแอผลักไสความรักของบิดาที่เปี่ยมล้นของหลิงเซียวครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อให้รู้ว่าการตอบรับของเธอจะทำให้หลิงเซียวเสียใจอยู่บ้างก็ตามที
“ตัวฉันที่เป็นแ
