้วอย่างแน่นอน
เวลานี้เอง เฉียวถิงที่หยุดพักจัดการทีมเสร็จแล้วเช่นเดียวกันพลันร้องเรียกเธอ “รอเดี๋ยวก่อน!”
“มีเรื่องอะไร?” หลิงหลานชะงักเท้า หันหน้ากลับไปถาม เฉียวถิงตัดสินใจไม่ลงมือกับเพื่อนในช่วงเวลาวิกฤต นี่ทำให้ความประทับใจของหลิงหลานที่มีต่อเฉียวถิงเปลี่ยนเป็นไม่เลวมากๆ
“ไม่ทราบว่านายเป็นนักเรียนชั้นปีไหนภาควิชาอะไร?” เฉียวถิงอยากรู้ว่าผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาตรงหน้านี้คือใครกันแน่ ใครกันที่เลื่อนขั้นเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาได้สำเร็จเหมือนกับเขา
คำถามของเฉียวถิงทำให้หลิงหลานเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ เท่านั้น ทว่าไม่ได้ตอบกลับ
ความเงียบของหลิงหลานทำให้เฉียวถิงไม่สบอารมณ์มากขึ้นกว่าเดิม อารมณ์หงุดหงิดตอนที่ถูกหลิงเซียวปฏิบัติใส่อย่างเย็นชาทำให้เขาหัวร้อน ถามพรวดออกมาว่า “นายรู้จักนายพลหลิงเซียวเหรอ?” ไม่อย่างนั้นนายพลหลิงเซียวจะปฏิบัติต่อนายอย่างอบอุ่นแต่ว่าปฏิบัติต่อฉันอย่างเย็นชาแบบนี้ได้ยังไง? นี่เป็นเหตุผลเดียวที่เฉียวถิงสามารถหาได้ในเวลานี้
หลิงหลานได้ยินคำกล่าวก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ ต่อให้เธอเย็นชาอีกสักแค่ไหน ท่าทีแสดงออกของหลิงเซียวยังคงทำให้ผู้คนมองเห็นเงื่อนงำนิดหน่อยอยู่ดี ไม่รู้ว่าเพราะ
