ย่างเป็นทางการแล้ว ถังอวี้เห็นแบบนั้นก็รีบสั่งการว่า “โจมตี!”
หลังจากเสียงคำสั่ง ถังอวี้ก็พุ่งออกไปเป็นคนแรก เขาเร่งเครื่องยนต์ไอพ่นหลัก บังคับหุ่นรบให้บินขึ้นไปบนฟ้าทันใด และด้านหลังเขา พวกอาจารย์ทยอยกันพุ่งไปหาศัตรูที่ร่วงลงมาจากฟ้าภายใต้การนำของเขา จากนั้นก็เห็นหุ่นรบสองกลุ่มจากบนฟ้าและผืนดินเผชิญหน้ากันกลางท้องฟ้าที่สูงหนึ่งร้อยเมตรในที่สุดแล้วเริ่มการต่อสู้ของพวกเขา…
“หัวหน้ากลุ่ม ตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดี?” เมื่อเห็นเฉียวถิงไม่ได้เชื่อฟังคำสั่งของอาจารย์กลับไปที่แนวหลังของกองกำลังภาคพื้นดิน ยังคงยืนอยู่ที่เดิม สมาชิกกลุ่มคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายเขาก็อดเอ่ยถามไม่ได้
“ช่วงเวลาวิกฤติแบบนี้ พวกเราจะหลบอยู่หลังอาจารย์ได้ยังไงกันเล่า” เฉียวถิงกล่าวอย่างฮึกเหิม “ฉันอยากไปสู้ ฉันอยากปกป้องโรงเรียนของเรา คนที่อยากตามฉันไปต่อสู้ก็ตามฉันไป คนที่อยากเชื่อฟังคำสั่งของอาจารย์ให้อยู่ที่นี่ก็อยู่ที่นี่ไป ฉันจะไม่ฝืนใจบังคับ!”
คำพูดของเฉียวถิงทำให้สมาชิกกลุ่มข้างกายเงียบไปทันที ผู้สนับสนุนที่จงรักภักดีต่อเฉียวถิงมากที่สุดมาโดยตลอดก็เด้งตัวออกมาเอ่ยสนับสนุนอีกครั้งว่า “หัวหน้ากลุ่มพูดถูก ตอนนี้เป๋นช่ว
