ม่ได้อีกแล้ว ถึงขนาดที่สมัครสอบเข้ากองทัพที่มีไมตรีกับกองทัพที่สามด้วยไม่ได้” ต่อให้เป็นนักเรียนทหารก็รู้เหมือนกันว่ากองทัพก็มีแบ่งฝ่ายเหมือนกัน ถ้าหากเฉียวถิงตั้งมั่นอยู่ในกองทัพที่สาม พวกเขาสมัครเข้ากองทัพฝ่ายเดียวกันย่อมไม่เป็นผลดี
“ฉันจะสมัครเข้ากองทัพที่ยี่สิบสาม” คนผู้นั้นเอ่ยอย่างเฉียบขาด “กองทัพอื่นๆ ฉันไม่แน่ใจ แต่กองทัพที่ยี่สิบสาม กองทัพของนายพลหลิงเซียวไม่มีความเกี่ยวข้องกับกองทัพที่สามแน่นอน นอกจากนี้พวกลูกพี่ฮั่วก็อยู่ในกองทัพที่ยี่สิบสามด้วยเหมือนกัน บางทีหัวหน้ากลุ่มอาจจะกลายเป็นนายพลหลิงเซียวคนที่สองในอนาคต กลายเป็นลูกรักของสวรรค์ในอนาคต แต่ฉันยังคงรู้สึกว่าติดตามลูกพี่ฮั่วมั่นคงปลอดภัยมากกว่า”
หัวหน้ากลุ่มเฉียวถิงทระนงตนมากเกินไป เมื่อทำการตัดสินใจก็แทบจะไม่สนในคำแนะนำของใครเลย ถึงแม้ว่านี่คือความมั่นใจที่ผู้ประสบความสำเร็จจำเป็นต้องมี แต่เขายังคงรู้สึกว่า เฉียวถิงมั่นใจในตัวเองมากเกินไป นี่ไม่ดีต่ออนาคตของกลุ่มมากนัก นี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมเขายืมคำสั่งของอาจารย์ถังอวี้มาปฏิเสธในการติดตามเฉียวถิงออกไปปฏิบัติการ
คำพูดของเขาทำให้สองคนที่เหลือเงียบไป ผ่านไปหลายวินาทีหนึ่งในนั้นก็