เอ่ยด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนว่า “ฉันจะดูต่ออีกหน่อย ถึงยังไงนั่นก็เป็นเรื่องราวในภายหลัง ตอนนี้คิดว่าจะเอาชีวิตรอดต่อไปยังไงกันดีกว่า”
คำพูดของเขามีเหตุผลมาก ทั้งสามคนไม่มีอารมณ์พูดคุยอีกแล้วเหมือนกัน ถ้าเกิดพวกเขาไม่สามารถเอาชีวิตรอดในสงครามนี้ไปได้ เรื่องทุกอย่างในอนาคตก็ไม่มีประโยชน์ให้พูดแล้ว แป๊บเดียว พวกเขาก็ขับหุ่นรบกลับมาที่แนวหลังของกองกำลังภาคพื้นดินอีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มทำภารกิจก่อนหน้านี้ของพวกเขา ยิงลำแสงโจมตีระยะไกล ช่วยเหลือกองกำลังแนวหน้าต้านข้าศึกที่บุกโจมตี
ขณะที่ต่อสู้ สมาชิกกลุ่มอีกคนที่เงียบไม่ส่งเสียงสักแอะมาตลอดลอบเชื่อมต่อช่องสื่อสารของสมาชิกกลุ่มที่อยากสมัครกองทัพที่ยี่สิบสามคนนั้น แล้วเอ่ยกับเขาว่า “ตอนที่สมัครเข้ากองทัพที่ยี่สิบสาม เรียกฉันด้วยนะ”
หลังจากที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ สมาชิกกลุ่มที่ต่อต้านเฉียวถิงคนนั้นก็เผยรอยยิ้มน้อยๆ ออกมา ดูเหมือนว่าคนที่สังเกตเห็นว่าเฉียวถิงมีปัญหาจะไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น…
…..
เวลานี้ ทางฝั่งเฉียวถิงกำลังพาสมาชิกกลุ่มสิบสองคนวิ่งออกไปจากเขตที่พักอย่างรวดเร็ว ถึงแม้เฉียวถิงมีความมั่นใจในตัวเอง แต่เขาก็รู้ดีว่า เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่