ี่หลิงหลานมีต่อเขา รู้ว่ากระต่ายของเขาจริงใจและทะนุถนอมใส่ใจเขาอย่างยิ่ง แต่เขายังคงรู้สึกผิดหวังอยู่ดี เพราะว่าเขายังไม่มีคุณสมบัติยืนเคียงข้างกระต่ายในตอนที่ไปสนามรบที่แท้จริง เห็นได้ชัดว่า การที่หลิงหลานจัดการแบบนี้ หลักๆ แล้วเป็นเพราะพวกเขาไม่สามารถติดตามเขาไปได้
บางทีทักษะการควบคุมของกระต่ายอาจจะไปถึงผู้ควบคุมหุ่นระดับพิเศษแล้ว…หลี่หลานเฟิงนึกถึงคำพูดที่จ้าวจวิ้นเพื่อนสนิทของเขาเคยบอกเขาไว้ ในห้องลับแห่งหนึ่งที่อยู่ลึกในคลังเก็บของ มีห้องที่เก็บไว้ให้เฉพาะผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษ บางทีกระต่ายอาจจะไปที่นั่นก็ได้ เขานึกเสียใจเล็กน้อย ถ้ารู้แต่แรก ตอนนั้นเขาไม่ควรทุ่มแต่การควบคุมพื้นฐาน ไม่เลื่อนขั้นเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษด้วยกันกับจ้าวจวิ้น ถ้าหากตอนนั้นเขาทิ้งความมุ่งมั่น เลื่อนขั้นเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษ บางทีตอนนี้อาจมีโอกาสติดตามอยู่ข้างกายกระต่าย ออกปฏิบัติการด้วยกันกับเขา
ทุกครั้งที่หลี่หลานเฟิงติดตามอยู่ข้างกายกระต่าย เขารู้สึกอารมณ์ผ่อนคลายมากอย่างบอกไม่ถูก โชคชะตาที่เดิมทีกดดันเขาจนหายใจไม่ออกก็ไม่ได้มีแรงกดดันมากขนาดนั้นแล้ว ถึงขนาดที่มีความรู้สึกว่า นี่ไม่ใช่ว่าไม่มี
