เขาก็เป็นหนึ่งในสถาบันที่แข็งแกร่งที่สุดเหมือนกัน เขาคิดว่าต่อให้ตัวเองเทียบชั้นพวกหัวหน้ากลุ่มหลายคนของกลุ่มนักเรียนใหม่ไม่ได้ แต่เมื่อเทียบกับหัวหน้าทีมคนอื่นๆ เขาน่าจะไม่ด้อยเท่าไหร่ แต่วันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่เขาถูกโจมตีจิตใจ ไม่นึกเลยว่าพวกหัวหน้าทีมของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือที่ออกมากับหลิงหลานจะแข็งแกร่งขนาดนี้ สามารถควบคุมหุ่นรบระดับสูงได้ในช่วงเวลาสั้นๆ (เกาจิ้นอวิ๋นนึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายเริ่มฝ่าด่านตอนอายุ 13 และเข้าสู่โลกเหสมือนจริงเรียนรู้การบังคับหุ่นรบแล้ว นี่ย่อมเป็นการเข้าเข้าใจผิดที่สวยงาม)
“อย่างที่คิดไว้เลย ภูเขาย่อมมีที่สูงกว่า ก่อนหน้านี้ฉันยังมั่นใจในตัวเองมากเกินไป” เกาจิ้นอวิ๋นที่ถูกความจริงโจมตีก็ยิ้มขื่นในใจ และก็ทำให้สมองเขาแจ่มใสขึ้นมา ต่อให้เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียน แต่โรงเรียนทหารชายที่หนึ่งซึ่งเป็นที่รวมตัวของอัจฉริยะทั้งหมด เขายังอ่อนด้อยมาก...
อย่างไรก็ตาม เกาจิ้นอวิ๋นไม่ยอมแพ้เพียงแค่นี้ เขาตัดสินใจว่าจะต้องพยายามฝึกฝนการควบคุมหุ่นรบ ไล่ตามหัวหน้าทีมพวกนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ พ่ายแพ้ให้ลูกพี่หลาน เกาจิ้นอวิ๋นยอมรับ แต่พ่ายแพ่ให้กับหัวหน
