้ากลุ่มคนอื่นๆ เขายังอธิบายให้ตัวเองได้ว่า ถึงอย่างไรคนพวกนั้นก็เป็นหัวหน้ากลุ่ม แต่พ่ายแพ่ให้กับหัวหน้าทีมพวกนั้น เกาจิ้นอวิ๋นไม่อาจให้อภัยตัวเองได้ เขายังจำปณิธานอันยิ่งใหญ่ตอนที่เขาสอบเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งได้ว่าจะต้องกลายเป็นกลุ่มคนที่โดดเด่นมากที่สุดในโรงเรียน
ในขณะที่เกาจิ้นอวิ๋นเต็มเปี่ยมไปด้วยปณิธานก็ถูกเสียงหนึ่งเรียกสติ…
“พี่สาม พวกเขาต้องบังคับหุ่นรบไปสู้จริงๆ เหรอ?” ลูกทีมคนหนึ่งในทีมเอ่ยด้วยใบหน้าเหมือนกำลังฝันไป
“บัดซบ อย่าใช้ลำโพงภายนอกสิ ใช้ช่องสื่อสารเฉพาะของทีม” เกาจิ้นอวิ๋นเห็นลูกทีมทำพลาดก็อดเอ่ยปากด่าไม่ได้ โชคดีที่นี่ยังไม่ใช่เขตศัตรู ไม่อย่างนั้นสถานการณ์เช่นนี้ลูกทีมย่อมเป็นการรนหาที่ตายแน่นอน
เนื่องจากพวกเขายังไม่ใช่หน่วยรบ ดังนั้นเลยไม่มีช่องสื่อสารส่วนตัวเฉพาะของทีม ช่องสื่อสารทีมที่พวกเขาเรียกคือเลือกความถี่ที่ตรงกัน ไม่ได้เพิ่มมาตรการป้องกันความลับใดๆ ถูกแฮคเกอร์เจาะได้ง่ายมาก แต่ตอนนี้สถานการณ์คับขัน ได้แต่ใช้แบบนี้ไปเท่านั้น
ในที่สุดก็เสียงพูดก็สับเปลี่ยนเป็นในช่องสื่อสารทีมท่ามกลางเสียงตื่นตระหนกของลูกทีมคนนั้น เกาจิ้นอวิ๋นค่อยโล่งอก แต่แล้วเขาก็ขมวดคิ้ว
