นพูดได้ทำได้”
ต่อให้เป็นอู่จย่งกับหลี่อิงเจี๋ยที่อยู่ด้านข้างต่างก็สัมผัสได้ถึงการตัดสินใจของฉางซินหยวน ในใจพวกเขายิ่งนับถือความสามารถในการจูงใจของหลิงหลาน คนที่ลูกพี่หลานรับมา ต่อให้ไร้ประโยชน์อีกแค่ไหน ผ่านไปไม่นานก็จะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ และเรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถทำได้เลย
คำพูดของฉางซินหยวนทำให้หลิงหลานหวั่นไหว เธอพยักหน้าอย่างจริงจังและกล่าวว่า “ฉันเชื่อนาย!” ลูกทีมอยากแข็งแกร่งขึ้น หลิงหลานย่อมยินดีและมีความสุขที่ได้เห็น
จากนั้นหลิงหลานก็หันหน้าไปพูดกับอู่จย่งและหลี่อิงเจี๋ยว่า “พวกนายรีบออกปฏิบัติการทันที ถ้าเกิดศัตรูลงสู่พื้นได้สำเร็จและฝ่าเข้ามาในโรงเรียน ก็จะไปไม่ได้แล้วจริงๆ” เขตที่พักมีโล่แสงป้องกันทั่วทั้งเขต เมื่อโล่แสงถูกเปิดใช้งานเพราะไฟสงคราม คนในเขตที่พักก็จะหนีออกไปไม่ได้แล้ว นอกเสียจากโล่แสงป้องกันจะถูกทำลายจากพลังภายนอก
หลิงหลานไม่ได้คาดหวังโล่แสงป้องกันนี้ไว้สูงเลย ในสายตาเธอ นี่เป็นการออกแบบที่ล้มเหลวอย่างแท้จริง ให้นักเรียนด้านในกลายเป็นเต่าในโอ่ง เมือโล่แสงป้องกันถูกศัตรูทำลาย นักเรียนที่ถูกบีบให้อยู่ในเขตที่พักก็จะถูกศัตร
