่ได้ตกลงไปอย่างรวดเร็ว หากแต่ถูกพลังสายหนึ่งรั้งไว้ก่อนจะบินขึ้นหน้าตามยานรบไปอย่างรวดเร็ว
หลิงหลานมองไปทางด้านหลังหุ่นรบของชีตาห์โดยไม่ลังเล และพบว่าเวลานี้สองขาของหุ่นรบชีตาห์กำลังถูกหุ่นรบของฉีหลงจับไว้อย่างเหนียวแน่นด้วยมือทั้งสองข้าง…
“โย่ว ลูกพี่ ยากมากที่จะเห็นนายจนตรอกแบบนี้นะ” เสียงหัวเราะหยอกล้อของฉีหลงดังขึ้นในช่องสื่อสารของหลิงหลาน ทำให้หลิงหลานโล่งใจท่ามกลางความตื่นเต้นยินดี ถึงแม้อารมณ์ของเธอจะหวั่นไหว แต่นิสัยเคยชินที่เย็นชาราวกับน้ำค้างแข็งทำให้เธอได้แต่ตอบกลับไปอย่างเรียบนิ่งว่า “ใช่แล้ว นายพอใจมากเลยใช่ไหม?”
คำพูดเย็นชาของหลิงหลานทำให้เสียงหัวเราะเบาๆ ของฉีหลงติดอยู่ในลำคอทันที เขารู้สึกได้เพียงมีไอเย็นเยียบสายหนึ่งจู่โจมเข้ามาที่หัวใจ ร่างกายอดสั่นเทาไม่ได้ ถ้าหากไม่ใช่มือของเขายังมั่นคงมาก เกรงว่าการตัวสั่นในครั้งนี้จะก่อเรื่องใหญ่แล้ว
ฉีหลงลอบนึกเสียใจภายหลัง เขาลืมได้ยังไงว่าลูกพี่ของเขาเป็นคนโหดเหี้ยมไร้ความเมตตา ต่อให้เป็นความแค้นเล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องชำระ? ฉีหลงเหมือนเห็นฉากล่วงหน้าแล้วว่าหลังจากที่เขากลับไปจะต้องถูกลูกพี่ของตนจับเข้าไปในห้องประลองส่วนตัวก่อนจะทรมานเขาอย่างบ้าคลั่ง…ฮือๆๆ ปกป้องชีวิตน้อยๆ ของเขาได้ยากแล้ว
“ลูกพี่ ต่อให้นายจนตรอกก็ยังคงเป็นลูกพี่ที่หล่อเหลาที่สุดนะ” ฉีหลงพยายามกอบกู้จุดจบที่น่าอนาถของตนเอง ประจบประแจงลูกพี่ของเขาอย่างอ่อนแรง น่าเ