างราบรื่นไปด้วยดีไม่ใช่เหรอ?” วิลสันคล้ายกับนึกอะไรบางอย่างได้แล้ว เขาเงยหน้าขึ้นมาฉับพลัน สายตาเฉียบคมจ้องไปยังคนผู้หนึ่งในกลุ่มคน นั่นก็คือชายวัยกลางคนที่มียศพลตรีเหมือนกับเขา
“ถึงพวก D1 แทรกซึมเข้าไปในโลกเสมือนจริงของทางสหพันธรัฐหัวเซี่ยได้สำเร็จแล้ว แต่ข้อจำกัดมีเยอะมาก พวกเขาไม่สามารถส่งข่าวคราวมาได้ ทำได้เพียงรอคอยคนที่พวกเขาส่งกลับมาเท่านั้นจะรู้อะไรได้บ้าง และข่าวล่าสุดคือข่าวเมื่อสองวันก่อน พวกเขาสงสัยว่าทางหัวเซี่ยส่งคนเข้ามาตรวจสอบ พวกเขาถึงได้ยื่นคำขอให้ย้ายผีซวีเข้าไปปฏิบัติหน้าที่ เพื่อให้แน่ใจว่าแผนการจะสำเร็จลุล่วง….” พลตรีคนนั้นขมวดคิ้ว อธิบายสถานการณ์ให้วิลสันฟัง
พลตรีวิลสันยังคงอยากพูดอะไรบางอย่าง เวลานี้เอง ท่านพลโทเดินเข้ามาตบบ่าของเขาเบาๆ เอ่ยปลอบใจว่า “ถึงแม้ว่าพีทกับคาร์เตอร์ตายแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าแผนการล้มเหลว เพื่อจักรวรรดิแล้ว การเสียสละชีวิตบางส่วนคือสิ่งจำเป็น พวกเรารออีกห้านาที ก็รู้ได้ว่าผลลัพธ์เป็นอย่างไร”
การปลอบใจของท่านพลโททำให้วิลสันไม่พูดอะไรอีก แต่ว่าอดทนรอคอยห้านาทีสุดท้ายนี้ เขาเองก็หวังว่าแผนการจะสำเร็จลุล่วงได้ เช่นนั้นการพลีชีพของพีทกับคาร์เตอร์ก็เปลี่ยนเป็นคุ้มค่าแล้ว
……
ภายในโลกเสมือนจริง D2 ที่กำลังนั่งรักษาการณ์อยู่ในศูนย์วิจัยลับของฐานที่มั่นซวิ่นหลงเห็นหน่วยหุ่นรบที่เขาส่งออกไปล่าสุดสองหน่วยสกัดศัตรูที่แทรกซึมเข้ามาได้สำเร็จใน
