สุดพอดี น่าเสียดายจริงๆ ชีตาห์ต้องเลื่อนเวลาออกไปแล้ว การถลาลงไปของหุ่นรบแต่ละตัวจำเป็นต้องห่างจากหุ่นรบตัวก่อนประมาณสิบวินาที ไม่เช่นนั้นจะเกิดโศกนาฎกรรมการชนกันของหุ่นรบได้ง่ายมาก ถ้าเกิดโชคร้าย มีความเป็นไปได้สูงว่าจะทำให้ผู้ควบคุมได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงขั้นเสียชีวิตได้ ถึงแม้หลิงหลานจะหงุดหงิดที่หุ่นรบตัวนั้นทำเรื่องแบบนี้ แต่เธอก็ไม่สามารถให้ชีตาห์ทำเรื่องไม่ยั้งคิดได้
ดังนั้นหลิงหลานเลยกล่าวว่า “ชีตาห์ รอไปอีกสิบวินาที”
ทั้งสองคนบินตามยานรบบัญชาการด้วยความเร็วสูงไปพลาง รอคอยช่วงเวลาสิบวินาทีให้ผ่านพ้นไปพลาง เมื่อเห็นว่าเกือบถึงเวลาแล้ว ขณะที่หลิงหลานกำลังเอ่ยปากให้เนี่ยนเทียนโหยวเหรินถลันเข้าไปในท่าปล่อยหุ่นรบ เธอก็ได้ยินเสี่ยวซื่อที่อยู่ในห้วงจิตใจพลันร้องตกใจว่า “ลูกพี่ แย่แล้ว ทะเลพายุสนามแม่เหล็กจะระเบิดแล้ว”
“ว่าไงนะ? ไม่ใช่บอกว่าสิบแปดนาทีเหรอ? ยังขาดอีกหลายวินาทีนี่นา” หลิงหลานได้ยินคำกล่าว สีหน้าเปลี่ยนไปทันใด ไม่เคยคาดคิดเลยว่าเวลาที่เสี่ยวซื่อประเมินจะขาดไปหลายวินาที
เสี่ยวซื่อยังไม่ทันตอบก็ได้ยินเสียงการรบกวนของสนามแม่เหล็กดังซู่ขึ้นมาในห้องคนขับ อย่างที่คิดไว้เลย ทะเลพายุสนามแม่เหล็กระเบิดแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเขาไม่มีทางได้รับการรบกวนที่ทรงพลังแบบนี้ทั้งๆ ที่อยู่ห่างจากใจกลางของทะเลพายุสนามแม่เหล็กขนาดนี้
หลิงหลานกับหลี่หลานเฟิงหันหน้ากลับไปพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
