ม่ได้เตรียมตัว แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของหลิงหลานปราดเปรียวถึงขั้นไหน เธอยื่นมือลากหลี่หลานเฟิงทันทีที่ร่วงลงไป หลังจากนั้นก็พลิกตัวกลางอากาศ ร่างของเธอทะยานขึ้นไปอยู่เหนือหลี่หลานเฟิง จากนั้นก็ยกสองขาถีบไปบนหุ่นรบของหลี่หลานเฟิงอย่างรุนแรงฉับพลัน…
นี่คือท่าไม้ตายของกระต่ายที่หลี่หลานเฟิงคุ้นเคยมากที่สุด วิชาลูกถีบหรือก็คือกระต่ายทะยานฟ้าที่ปรับปรุงแล้ว หุ่นรบของหลี่หลานเฟิงบินไปที่ท่าปล่อยหุ่นรบราวกับกระสุนปืนใหญ่เพราะลูกถีบนี้ เขาเห็นกระต่ายที่กำลังใช้พลังงานเฮือกสุดท้ายบินมาทางหุ่นรบอย่างสุดกำลัง ดวงตาฉ่ำรื้นขึ้นมายากที่จะควบคุม
อีกครั้งแล้วที่เขาเป็นตัวถ่วงกระต่าย อีกครั้งแล้วที่เขาเผชิญกับความเจ็บปวดขมขื่นของผู้อ่อนแอ
ในใจหลี่หลานเฟิงรู้สึกสิ้นหวังอยู่บ้าง หลายปีมานี้เขาเคี่ยวกรำตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างสุดชีวิต ถึงแม้ว่าสาเหตุส่วนหนึ่งคือทำเพื่ออยากจะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิต แต่เขารู้ว่าเหตุผลที่แท้จริงที่เขาอยากแข็งแกร่งขึ้นก็คือ เขาอยากยืนอยู่ข้างกายกระต่ายได้อย่างเปิดเผยสักวัน อยากกลายเป็นคู่หูที่ดีที่สุดของกระต่าย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า นี่เป็นเพียงเรื่องตลกเท่านั้น เขายังคงอ่อนแอ ยังไม่มีคุณสมบัติต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับกระต่าย ต่อให้เป็นโล่ กระต่ายก็ไม่เหลือบแล…
หลี่หลานเฟิงแค้นใจที่ตัวเองไร้ความสามารถ เขาเพียงแต่เบิกตาโตจ้องเขม็งไปยังกระต่ายที่ห่างไกลออกไปมากยิ่งขึ้น ถูกมวล