มมากนัก
บางทีสวรรค์อาจจะสงสารเขา เครื่องยนต์ไม่ได้ระเบิดขึ้นมาตลอดทางที่ไป แต่ปืนลำแสงเย็นที่ยิงไล่หลังก็โดนหุ่นรบของเขาตรงๆ ลำแสงระเบิดหุ่นรบจากไหล่ไปจนถึงมือขวาจนแตกละเอียด โชคดีที่การโจมตีพวกนี้ไม่ได้โดนห้องคนขับ ไม่อย่างนั้นเขาคงตายคาที่แล้ว
ทว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ หุ่นรบของพี่ใหญ่ยังคงเข้าใกล้ขบวนรบของลั่วล่างได้สำเร็จ
“รับไว้ นี่คือแหล่งพลังงานล้ำค่าที่พวกเราหาเจอ ได้โปรดแก้แค้นให้พวกเราด้วย” พี่ใหญ่ตะโกนเสียงดังด้วยความโศกเศร้าในช่องสื่อสารสาธารณะของหุ่นรบ ใช้มือซ้ายของหุ่นรบที่เหลือเพียงข้างเดียวหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากในกระเป๋าหุ่นรบแล้วโยนไปที่ลั่วล่างอย่างสุดกำลัง
ของบินไปหาลั่วล่างราวกับกระสุนปืนใหญ่ก็ไม่ปาน ลั่วล่างรับมันตามปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติ ยังไม่ทันได้มองดู ลำแสงเย็นที่ไล่ยิงตามหลังมาก็ยิงใส่หุ่นรบของพี่ใหญ่อีกครั้ง และครั้งนี้เขาไม่อาจหลบหนีได้พ้น โดนยิงใส่ห้องคนขับของเขาโดยตรง
หุ่นรบระเบิดเสียงดังตูม กลายเป็นกองซากร่วงอยู่ด้านหน้าลั่วล่าง ทำให้คิ้วของลั่วล่างขมวดขึ้นมา
—————————–