ึกษาวิจัยยารักษาและวิชาแพทย์ที่ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น เพราะแบบนี้เขาถึงจะมีโอกาสรักษาโรคประหลาดของญาติผู้พี่คนโต แต่เขาก็ไม่อยากหลีกหนีความรับผิดชอบ ในเมื่อฉีหลงเกิดเรื่องขึ้นในมือเขา เขายินดีใช้อนาคตของตัวเองมาชดใช้ความผิดนี้
หลี่ซื่ออวี๋ลอบขอโทษญาติผู้พี่ของเขาในใจ เขาทำให้ญาติผู้พี่ทนรับความทรมานมากขึ้นเพราะการตัดสินใจนี้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่เขาเชื่อว่าขอเพียงเขาพยายามศึกษาวิจัย ถึงแม้เวลาจะช้าไปบ้าง แต่เขายังคงมีความมั่นใจสามารถรักษาร่างกายที่เปราะบางของญาติผู้พี่ได้ เป็นเพราะว่าหลี่ซื่ออวี๋มีความมั่นใจแบบนี้ เขาถึงได้แบกรับความรับผิดชอบของเขาโดยไม่ลังเล
หลิงหลานได้ยินคำตอบที่เด็ดเดี่ยวของหลี่ซื่ออวี๋ก็กำหมัดอย่างรุนแรง ตะโกนเสียงดังลั่นในใจว่า ‘YES สำเร็จ!’
หลังจากที่ทุ่มเทความคิด ในที่สุดเธอก็คว้าอัจฉริยะคนนี้เข้ามาในหน่วยรบได้ ถึงแม้วิธีการของเธอจะชั่วช้าอยู่บ้าง แต่เพื่อความปลอดภัยของชีวิตบรรดาพี่น้องเธอ ต่อให้เธอต้องต่ำช้าอีกแค่ไหน เธอก็ต้องทำ หลิงหลานไม่เสียใจกับการกระทำของตัวเองเลยสักนิดเดียว เธอไม่ใช่แม่พระ ไม่ได้ใคร่ครวญถึงกองทัพทั่วทั้งสหพันธรัฐ เธอทำได้แค่ครุ่นคิดถึงพวกพี่น้องข้างกายเธอเท่านั้น
ดังนั้นเมื่อหลิงหลานมองไปทางหลี่ซื่ออวี๋ ข้างในแววตาจึงสงบนิ่ง ไม่มีร่องรอยความละอายใจเลย หลิงหลานเชื่อมั่นว่า ‘คนไม่รักตนเอง ฟ้าดินย่อมประหัตประหาร ‘ประโยคพูดอมตะที่ถ่ายทอดกันมาต
