่นรบพุ่งไปหาผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันอย่างอำมหิตราวกับสายฟ้าฟาด อาวุธเย็นในมือฟันไปที่ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันราวกับพายุฝนโหมกระหน่ำก็ไม่ปาน ก่อนจะเห็นหุ่นรบระดับกลางตัวนั้นกำลังพุ่งไปมารอบๆ หุ่นรบระดับราชัน ไม่มีใครสามารถคาดเดาทิศทางการเคลื่อนไหวของหุ่นรบระดับกลางได้ วิธีการเคลื่อนไหวที่ไร้กฎเกณฑ์เช่นนี้ทำให้จ้าวจวิ้นกับหลี่หลานเฟิงหน้าเปลี่ยนสีไปอีกครั้ง
ตอนนี้พวกเขาแน่ใจแล้วว่าผู้ควบคุมหุ่นรบที่บังคับหุ่นรบระดับกลางไม่ใช้นักรบหุ่นรบชั้นกลางอย่างที่พวกเขาคิดเอาไว้แน่นอน เขาน่าจะเป็นนักรบหุ่นรบชั้นสูงอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะว่ารูปแบบการเคลื่อนไหวอย่างไร้กฎเกณฑ์เช่นนี้ต้องการความเร็วนิ้วอันน่ากลัวที่ออกคำสั่งหลายอันสำเร็จในชั่วพริบตา มันไม่ใช่สิ่งที่นักรบหุ่นรบชั้นกลางตัวเล็กๆ คนหนึ่งสามารถทำได้แน่นอน
หลี่หลานเฟิงอดลอบนึกในใจไม่ได้ว่า ถ้าหากเขามาบังคับหุ่นรบระดับกลางตัวนี้ เขาจะออกคำสั่งเคลื่อนไหวที่แทบจะไม่หยุดพักเหมือนที่อีกฝ่ายทำได้หรือเปล่านะ? เมื่อพิจารณาถึงขีดจำกัดของตัวหุ่นระดับกลาง หลี่หลานเฟิงตระหนักได้ว่านี่มันยากมากๆ บางทีเขาอาจจะทำได้ แต่ไม่สามารถแสดงออกมาได้อย่างเต็มที่สบายไม่มีติดขัดเหมือนกับอีกฝ่าย นี่หมายความว่าความสามารถในการควบคุมของอีกฝ่ายร้ายกาจกว่าเขาอยู่บ้างใช่หรือเปล่า?
หลี่หลานเฟิงคิดถึงตรงนี้แล้วก็รู้สึกผิดหวังอยู่ในใจรางๆ อัจฉริยะด้านการควบคุมหุ่นรบปรากฏขึ